"အသုဘအေလာင္းကိစၥ ေက်ာ္သူရဲ႕ ရွင္းတမ္း "

ရွက္ဖို႔ ေကာင္းလွသည္ . . .

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ . . . အယူသီးပံု၊ အစြဲၾကီးပံုမ်ား တလြဲ ဆံပင္ ေကာင္းမႈ မ်ားပင္ ျဖစ္ေတာ့ သည္။ ဘာသာျခားမ်ား၊ တိုင္းတစ္ပါးမွ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားသိလွ်င္ အေတာ့္ကို ရယ္စရာၾကီး ျဖစ္ေနမည္။

ျမန္မာ လူမ်ိဳးမ်ား ကမာၻတြင္ ဟာသလူမ်ိဳး ျဖစ္ကုန္မည္ကို စိုးရြ႔ံမိသည္။ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလ (၁) ရက္ေန႔မွစ၍ အယူသီးမႈ၊ အစြဲအလန္းၾကီးမႈမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ တိုက္ဖ်က္လာသည္မွာ ယခုအခ်ိန္ထိပင္။ သို႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္ တို႔ႏွင့္ ယခုတိုင္ အခ်ိဳ႔ေသာ သူတို႔သည္ ျပဒါးတစ္လမ္း . . . သံတစ္လမ္း၊ ဆန္႔က်င္ဘက္ အေနအထားပင္ ျဖစ္ေနေသးသည္။ သူတို႔ ထံမွ တီးတိုး ေျပာသံမ်ား၊ အၾကံဥာဏ္ ေပးသံမ်ား၊ ဆရာၾကီး လုပ္သံမ်ား၊ အတင္းအဖ်င္း ေျပာသံမ်ား၊ ရႈတ္ခ်သံမ်ား၊ မေခ်မငံ ေျပာသံမ်ား စသည့္ လူမႈေရး တိုက္ခိုက္သံ၊ အယူသီးမႈ စကားလံုးမ်ား ယေန႔တိုင္ မၾကာမၾကာ ၾကားေနရ ဆဲပင္ ျဖစ္သည္။

ေရွးလူၾကီးမ်ား စကားမပယ္ဖ်က္ ေကာင္းဘူးတဲ့ . . . ဒါက သူတို႔ ေနာက္ဆံုး အႏိုင္ယူတဲ့ စကားလံုး။ ဒီေတာ့ . . . ကြ်န္ေတာ္ ရွင္းျပီ၊ ရွင္းရျပီ . . . ရွင္းျပီ ဆိုေသာ္ျငားလည္း ကြ်န္ေတာ္ ေရးခဲ့ဘူးေသာ ‘ခုတ္မယ္၊ ထစ္မယ္၊ ပါးပါးလွီးမယ္’ ဟူေသာစာစုမွ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ လူမႈေရးလမ္းျပ ၾကယ္ျဖစ္ေသာ ဆရာေတာ္ၾကီး ဘဒၵႏ ၱ ဦးတိကၡ၏ ေဟာၾကားခ်က္ စကားမ်ားမွ စရေတာ့မည္။

အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာ အတြက္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ေကာင္းတာ လုပ္လွ်င္ ေကာင္းက်ိဳး ေပးမည္။ မေကာင္းတာ လုပ္လွ်င္ မေကာင္းမႈမ်ား ရမည္ ဟူ၍ ေဟာၾကား ခဲ့သည္ မဟုတ္ပါလား . . . ။ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာ လူမိ်ဳးမ်ားသည္ ရတနာသံုးပါးကို ၾကည္ညိဳ ေလးစား ဦးခိုက္ၾကေသာ္လည္း ကံႏွင့္ပတ္သတ္၍ ယံုၾကည္မႈ အားနည္းမႈမ်ားကို ေတြ႔ရသည္။

လူအမ်ားစုသည္ နာေရး ကိစၥမ်ားကို အယူသီး ၾကသည္။ နာေရးေၾကာင့္ စီးပြားပ်က္တယ္၊ လူေသ တတ္တယ္၊ ထိခိုက္ နစ္နာမယ္၊ ပ်က္စီး ဆံုးရႈံးတတ္၊ နိမိတ္ မေကာင္းမႈေတြ ျဖစ္တတ္တယ္ ဟူ၍ ေရွးဘိုးေဘး ဘီဘင္ လက္ထက္ ကတည္းက အယူသီးမႈမ်ား၊ အရိုးစြဲမႈမ်ား၊ အမွားစြဲမႈမ်ား ရွင္သန္လာခဲ့ၾက သည္။

လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားသည္ အဆင္း၊ အနံ႔၊ အသံ၊ အရသာ၊ အထိအေတြ႔ ဟူေသာ အာရုံ ငါးပါးထဲတြင္ နစ္မြန္း ေနၾကသည္။ မိမိကိုယ္ မိမိတို႔ သုဘ (သို႔မဟုတ္) မဂၤလာဟု သတ္မွတ္ ေနၾကသည္။

အမွန္မွာ . . . ရွင္သူ၊ ေသသူတို႔ အားလံုးသည္ အသုဘမ်ား (သို႔မဟုတ္) အမဂၤလာမ်ားပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။

အဘယ့္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ . . . ေရမခ်ိဳးဘဲႏွင့္ ဆယ္ရက္ခန္႔ ေနၾကည့္လွ်င္ မိမိခႏၶာမွ အပုပ္ နံ႔မ်ားထြက္ လာမည္။ ဒြါဒ ေျခာက္ပါးမွ အနံ႔အသက္ မိ်ဳးစံု ထြက္ေနေတာ့မည္။ ရုပ္တရား၊ နာမ္တရား အားလံုးသည္ အသုဘခ်ည္းပင္ ျဖစ္သည္။ မည္သည့္ အရာမွ တည္ျမဲမႈကို မေဆာင္ႏိုင္ေခ်။

ျမတ္စြာ ဘုရားသည္ လူမသာကို အိမ္ထဲသို႔၊ ရပ္ကြက္ထဲသို႔ သြင္းလွ်င္ ‘ခိုက္သည္’ ဟူ၍ မေဟာၾကားခဲ့ပါ။

စဥ္းစား ေစခ်င္သည္ . . . ရပ္ကြက္၊ အိမ္ျပင္ပတြင္ ဆံုးသြားပါက (ရပ္ကြက္) အိမ္ထဲသို႔ အသြင္းမခံၾက၊ သြင္းလွ်င္ ရြာနာတယ္၊ အရပ္နာတယ္၊ အိမ္သူ အိမ္သားေတြ ခိုက္တယ္ဟူ၍ မည္သည့္ က်မ္းဂန္တြင္မွ မပါရွိပါ။ သို႔ေသာ္ အားလံုး နီးပါး အယူသီးမႈမ်ားက လႊမ္းျခံဳေနမႈကို ခံေနရသည္။

ဒါဆို . . . ကြ်န္ေတာ္ေမးေတာ့မည္။

( လူမသာၾကေတာ့ ရပ္ကြက္ထဲ၊ အိမ္ထဲ မသြင္းေကာင္းဘူးတဲ့ . . .။ အဲဒါဆိုလွ်င္ တိရစာၦန္ မသာမ်ား ၾကေတာ့ ဘာျဖစ္လို႔ အိမ္ထဲ သြင္းၾက သနည္း။ သက္ရွိ ေလာကၾကီးထဲတြင္ လူသာလွ်င္၊ အျမတ္ဆံုး ျဖစ္သည္လို႔ ေျပာၾကျပီး မည္သည့္ အတြက္ . . . နံနက္ဖက္ ေစ်းက ျပန္လာလွ်င္ သူ႔ထက္ငါ အလုအယက္ ငါကေတာ့ ၾကက္သား စားႏိုင္တယ္ . . . ငါကေတာ့ ဝက္သားစသျဖင့္ အျပိဳင္အဆိုင္ ေစ်းဝယ္လာျပီး ဂုဏ္ယူဝင့္ၾကြားစြာ ေနအိမ္ထဲသို႔ တိရစာၦန္ မသာမ်ားကို ထည့္ျပီး . . . ခုတ္ထစ္ ေဆးေၾကာ၊ ေၾကာ္ေလွာ္၊ ခ်က္ျပဳတ္ျပီး မိမိတို႔ရဲ႕ ပါးစပ္ထဲသို႔ တိရစာၦန္ မသာမ်ားကို ဘာေၾကာင့္ ထည့္ၾက သနည္း . . . ။ အရိုးမ်ားကို ႏူးေနေအာင္ ခ်က္ျပဳတ္၍ ဝါးၾကသည္ မဟုတ္ပါလား။ ) ... suon won .. ႀကိဳက္တဲ႔စာသားမုိ႔ ....( - ) ...

ဒါေၾကာင့္ . . . လူ႔ဝမ္းဗိုက္သည္ တိရစာၦန္တို႔၏ သခ်ိၤဳင္း လူ႔ပါးစပ္သည္ တိရစာၦန္တို႔၏ မီးသျဂိၤဳလ္ စက္ပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။

တိရစာၦန္ မသာက်ေတာ့ မိမိတို႔ ဝမ္းဗိုက္ထဲသို႔ ထည့္ျပီး လူမသာက်ေတာ့ အိမ္ထဲ (ရပ္ကြက္) ထဲသို႔အသြင္းမခံမႈ တို႔သည္ အဆိုးဝါး ဆံုးေသာ အယူသီးမႈ၊ မိစာၦဒိ႒ိ အယူဝါဒမွ ဆင္းသက္လာမႈပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။

တစ္ဖန္ လူေသသြားလွ်င္ အိမ္ေနာက္ေဖးသယ္သြား၊ တံစက္ျမိတ္ေရ လက္ျပန္ေရႏွင့္ ေရခ်ိဳးေပး၊ အဝတ္ အစားဝတ္၊ သနပ္ခါးလိမ္း၊ ဆံပင္ထံုးေပး၊ ႏႈတ္ခမ္းနီဆိုးေပး၊ ပန္းပန္ေပးႏွင့္ ေသသြားမွ ၾကင္နာျပ၊ ဂရုစိုက္ ျပေနေတာ့သည္။ အေလာင္း လွေအာင္ လုပ္တာတဲ့။ ျပံဳးျပံဳးေလးေသမွ အေလာင္းလွတာတဲ့။ ေနာက္မွ ေခါင္းက ဆံပင္ကိုျဖတ္၊ ေျခေထာက္ ႏွစ္ေခ်ာင္းကို တုပ္ေတာ့သည္။ အိမ္မွာ ႏွစ္ညေတာင္ ထားရဦးမွာျဖစ္တဲ့ အတြက္တဲ့ဗ်ာ . . . ။ ေသတာေတာင္ အခ်ဳပ္အေႏွာင္ခံရတဲ့ဘဝ။

ထို႔ေနာက္ ေသသူႏွင့္ ပါးစပ္ထဲ မတ္ေစ့ (ယခုေခတ္တြင္ေတာ့ မရႏိုင္ေတာ့) ထည့္သည့္ ‘ကူးတို႔ခ’ ဟုဆိုၾကျပန္သည္။ အသက္မရွိေသာ ခႏၶာႏွင့္ ဘယ္ကားကို တစ္မတ္ေပးစီး၍ ဘယ္ကိုသြားမည္နည္း။
တစ္ခ်ိဳ႔က ပါးစပ္ထဲ ထည့္ထားသည့္ မတ္ေစ့ကို အတင္းႏိႈက္ျပန္သည္၊ Lucky ေကာင္းတယ္တဲ့၊ ေငြပြားတယ္တဲ့ေလ။
အေလာင္းးကို အိမ္ကထုတ္ေတာ့ . . . ေျခကမထုတ္ရဘူး၊ ေခါင္းကမထုတ္ရဘူး၊ တံခါးေဘာင္နဲ႔ မထိရဘူး၊ အိမ္နံရံကို မထိရဘူး၊ ေလွကားက မဆင္းရဘူး စသျဖင့္ ‘ဘူး’ မ်ားပဲ့တင္ထပ္ေနေတာ့ သည္။ ေနာက္ထပ္ ေၾကးစည္ထု၊ ကနားဖ်င္းဖ်က္ျခင္း လုပ္ေတာ့သည္။ ေနာက္နိဗၺာန္ယာဥ္ေပၚသို႔ အေလာင္းတင္ေသာ္ ေရအိုး ကို ခြဲေတာ့သည္။ မင္းနဲ႔ငါတို႔ အိုးစားကြဲျပီ၊ အိမ္ျပန္မလာနဲ႔ ဟုဆိုသည္။ ေနာက္ငိုၾက၊ ယိုၾက၊ မသြားရဘူး၊ ေခၚမသြားရဘူး၊ ပစ္သြားျပီလား စသျဖင့္ အယူစြဲ၊ အယူသီးမႈမ်ား လႊမ္းျခံဳေနၾကသည္။ သုႆန္ေရာက္ေသာ္ အေခါင္းထဲမွ ပန္းတစ္ပြင့္ကိုယူ၍ ယူသည့္လူက စကားမည္သူ႔ကိုမွ်မေျပာေတာ့ေခ်။ ေသသူရဲ႔လိပ္ျပာကို ျပန္ေခၚတာတဲ့။ အိုးစားကြဲ လိုက္ၾက၊ ျပန္ေခၚ လိုက္ၾက၊ ေျခေထာက္ကို တုပ္ေႏွာင္ လိုက္ၾက၊ ငိုလိုက္ ၾကနဲ႔ ေသသူကို မီးသျဂိၤဳလ္ စက္ထဲသုိ႔ ထည့္မည့္အစား ထိုသူမ်ားကို စိတ္ေရာဂါ အထူးကုေဆးရုံသို႔ပင္ ပို႔ရမလို ျဖစ္ေတာ့သည္။

ေသဆံုးသူ၏ လံုခ်ည္၊ အကီ်ၤ၊ ျခင္ေထာင္၊ ေမြ႔ယာမ်ားကို ခိုက္မွာစိုး၍ ခန္းစီးစမ်ား ခ်ဳပ္၍ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ကုိပို႔ၾကသည္။ ကုသိုလ္ရေအာင္ ဘုန္းၾကီးေက်ာ္းတြင္ ခ်ိတ္ခိုင္း ဆြဲခိုင္းေတာ့သည္။ ဒါဆို ဘုန္းၾကီးေတြ က်ေတာ့ ခိုက္ေစတဲ့လား . . . ? ေသဆံုးသြားသူ၏ လက္ဝတ္ လက္စား၊ ဆြဲၾကိဳး၊ လက္စြပ္မ်ား ၾကေတာ့ ခိုက္မွာ စိုး၍ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို မလွဴၾကေတာ့ ဘူးလား၊ ဘယ္ေရာက္ ကုန္ပါလိမ့္ . . . ?

နာေရးယာဥ္ (နိဗၺာန္ယာဥ္) ကိုလည္း ရပ္ကြက္ထဲဝင္လွ်င္ ဟိုဖက္ကဝင္၊ ဒီဖက္က မဝင္ရဘူး စသျဖင့္ တားျမစ္ သူေတြ၊ မိမိအိမ္ေရွ႔တြင္ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ေခါင္း လာလွည့္တာကို မလိုခ်င္၊ နိဗၺာန္ယာဥ္ေမာင္းသည့္ ယာဥ္ေမာင္း မ်ားလည္း ယခင္ကမၾကာခဏ လက္သီးႏွင့္ အထိုး ခံရမႈမ်ား ရွိခဲ့သည္။ လမ္းထိပ္တြင္ ကန္ေတာ့ပြဲ ထိုးေပး ခဲ့ရသည္လည္း ရွိသည္။ ဒီလမ္းက နိဗၺာန္ယာဥ္မဝင္ရ၊ မသြားရတဲ့လမ္း စသျဖင့္ တားျမစ္ နယ္ေျမမ်ားလည္း ရွိခဲ့သည္။ ရွိေနဆဲပင္ . . .။ ေကာင္းျပီ။ ဒါဆိုရင္ အဲဒီ့လမ္းကလူေတြက မေသေတာ့မဲ့ သူေတြမ်ားလား . . . ?

ေသခဲ့သည္ ရွိေသာ္ မိမိအိမ္မွ လမ္းထိပ္သို႔ မိမိတို႔ ကိုယ္တိုင္သယ္ပိုျပီး ‘မ’ခ်မည္တဲ့လား . . . ? ။
ေနာက္ . .. ႏိုင္ငံရပ္ျခားတြင္ ေသဆံုး၍ ေသဆံုးသူ၏ ခႏၶာကိုယ္အား ျမန္မာျပည္တြင္ သျဂိၤဳလ္ခ်င္၍ ျပန္သယ္ လာေသာ အေလာင္းမ်ားသည္ ေလယာဥ္ျဖင့္ သယ္ေဆာင္ လာရျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လမ္းထဲ မဝင္ရဘူး၊ ဟိုဘက္က မထြက္ရဘူး၊ ဒီဘက္က မဝင္ရဘူး၊ အိမ္ေရွ႔ကား မေကြ႔ရဘူး စသျဖင့္ ေျပာေနသူမ်ား စဥ္းစားၾကည ့္ေစခ်င္သည္။ မိမိတို႔ ဦးေခါင္းထက္ မိမိတို႔၏ ေနအိမ္ထက္မွ ေန႔စဥ္အေလာင္း တင္ ေလယာဥ္ပ်ံမ်ား ျဖတ္သန္းေနဆဲ၊ ပ်ံသန္းေနဆဲပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ နိဗၺာန္ယာဥ္ ဝင္တာကို ေတာ့ မၾကိဳက္ၾက၊ နိဗၺာန္ယာဥ္ကို ျမင္ၾကလွ်င္ေတာ့ မိမိတို႔၏ ပိုက္ဆံအိတ္ မ်ားကို ပုတ္ၾကကာ လာဘ္ရႊင္လို႔လား စဥ္းစားၾကပါ . . . ။ သိပ္ရွက္ဖို႔ ေကာင္းေန ပါျပီ။

မိမိတို႔၏ စိတ္ဓာတ္မ်ား၊ ခံယူခ်က္မ်ား၊ အယူသီးမႈမ်ားကို ျပန္လည္ျပဳျပင္ ေစလိုပါသည္။ ျပဒါးတစ္လမ္း . . . သံတစ္လမ္း မျဖစ္သင့္ေတာ့ပါ။

ကိုယ့္စိတ္ကို ျပန္စစ္ၾကည့္ ေစခ်င္သည္။
မွားလား . . . မွန္လား။
မွန္လား . . . မွားလား ဆိုတာ။
မွားရင္ . . . ျပင္။ မွန္ရင္ . . . ဆက္လုပ္ ဖို႔က အားလံုးရဲ႕ တာဝန္ ျဖစ္ေတာ့သည္။

ေက်ာ္သူ

တကယ္ေတာ့ ......

သူက က်ေနာ္ရဲ႕ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းေနဖက္ပါ… က်ေနာ္တို႔ ခ်စ္သူဘ၀ ၃ ႏွစ္ရွိခဲ့ၿပီး အခု အိမ္ေထာင္သက္တမ္းကလဲ ၃ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ပါၿပီ…

ျပသနာ တစ္ခုပါဘဲ… သူနဲ႔ကြာရွင္းၿပီးေတာ့ သူေနရာသစ္မရမခ်င္း က်ေနာ္တို႔ တစ္အိမ္တည္း အတူတူေနရဦးမွာပါ…

ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္စဥ္းစားမိတိုင္း ရယ္ခ်င္မိတယ္… ခ်စ္သူဘ၀တုန္းက က်ေနာ္တို႔ဟာ အရမ္းကို ရိုးသားလြန္းတယ္… လက္တြဲတာ ေပြ႔ဖက္တာေတြ ထားပါဦးေတာ့… လက္မထပ္ခင္ အတူတူေနဖို႔ဆိုတာ စဥ္းေတာင္ မစဥ္းစားရဲဘူး… အခုက်ေတာ့ ကြားရွင္းလိုက္ရၿပီ… ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေခတ္မီေနပါၿပီေလ…

အိပ္ခန္းတစ္ခန္း… ဧည့္ခန္းတစ္ခန္းဘဲ ရွိတဲ့ တိုက္ခန္းေလးဟာ လင္မယား မဟုတ္ေတာ့တဲ့ က်ား မ ၂ ေယာက္ အတူတူေနေနရဖို႔အတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အကိုင္ရခက္ေစတယ္ဗ်…

ပထမတစ္ညမွာ က်ေနာ္အိပ္ယာလိပ္ယူၿပီး ဆိုဖာခံုေပၚမွာဘဲ အိပ္လိုက္တယ္…

ပထမတစ္ည အိပ္ရတာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အရသာရွိတယ္… ေဘးမွာ နားပူနားဆာလုပ္မဲ့သူမရွိတဲ့ညဟာ အရမ္းကို ေကာင္းတာဘဲ… တစ္ခုဘဲ… အိမ္က ဆိုဖာက နည္းနည္းေပ်ာ့ရင္ ပိုေကာင္းမယ္… အခုဟာက မာေနေတာ့ မနက္ထလာတဲ့အခ်ိန္ လည္ပင္း နည္းနည္းေညာင္းကိုက္ေနတာ တစ္ခုဘဲ…

ေရခ်ိဳးခန္းေရွ႕ကိုေရာက္ေတာ့ အထဲမွာ ေရခ်ိဳးသံကိုၾကားေနရတယ္… အဲဒီ မိန္းမေတာ့ေလ… ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက ဒီအက်င့္ဆိုးရွိေနလဲ မသိပါဘူး… ညမအိပ္ခင္မွာ ေရခ်ိဳးတယ္… မနက္အိပ္ယာထလို႔ရွိရင္လဲ ေရခ်ိဳးတယ္… ေတာ္ၿပီေတာ္ၿပီ… ငါလဲ အက်င့္ပါေနပါၿပီ… က်ေနာ္လဲ တံခါးကို ဆြဲဖြင့္ၿပီးေတာ့ ၀င္သြားတယ္… အိမ္သာ အဖံုးကိုဖြင့္ၿပီး အေပ့ါသြားဖို႔ ျပင္တုန္းမွာ “အား…” ဆိုတဲ့ အသံႀကီးကို အမွတ္မထင္ၾကားလိုက္ရတယ္…

မနက္ေစာေစာစီးစီး သရဲျမင္တာေတာ့မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး… ဘာေတြေလွ်ာက္ေအာ္ေနတာလဲ… လန္႔သြားလို႔ အေပါ့ေတာင္ ျပန္၀င္သြားၿပီ…“က်မ ေရခ်ိဳးေနတာ ရွင္မျမင္ဘူးလား…ရွင္ေယာက်ာ္းေကာ္ ဟုတ္ရဲ႕လာ… ဘယ္ေယာက်ာ္းက မိန္းကေလးေရးခ်ိဳးေနတာကို အထဲ၀င္လာၿပီး အေပါ့သြားတာမ်ိဳးရွိလဲ…” သူ ခန္းဆီးကို ဖြင့္ၿပီး လက္တစ္ဖက္က ေရခ်ိဳးပု၀ါႀကီးနဲ႔ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ကို ဖုံးထားၿပီး ေနာက္လက္တစ္ဖက္က က်ေနာ့ကို လက္ညိုးထိုးၿပီး ဆံုးမေတာ့တာဘဲ…

“နင္ဘာေတြ လာေအာ္ေနတာလဲ… ငါတို႕႔ ၾကားမွာ ခန္းဆီးလိုက္ကာျခားထားေသးတယ္မဟုတ္လား… ငါ နင့္ကိုဘာျမင္ရမွာလဲ… ၿပီးေတာ့ နင္ေရခ်ိဳးေနတုန္း ငါ၀င္လာၿပီးေသးေပါက္တာ ဒါ ပထမဆံုးအႀကိမ္လဲမဟုတ္ဘူး… ဒီေလာက္ထိ အျဖစ္သည္းေနဖို႔ လိုလို႔လာ… ၿပီးေတာ့ နင့္ ကိုယ္ခႏၶာကိုယ္ကို ျမင္ေနရတာ ၃ႏွစ္ေတာင္ရွိၿပီ…မ်က္စိမိတ္ထားရင္ေတာင္ ဘယ္လိုပံုစံမ်ိဳးလဲဆိုတာ သိတယ္… ငါေခ်ာင္းၾကည့္ဖို႔လိုေသးလို႕လာ… ”

“ရွင္…” သူေဒါသထြက္လြန္းလို႔ ဘာမွေျပာမထြက္ေတာ့ဘူး… ပု၀ါ ႀကီးနဲ႔ ဖံုးအုပ္ထားၿပီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲကေန ကတိုက္ကရိုက္ထြက္သြားတယ္… ၿပီးေတာ့ အိပ္ခန္းတံခါး “၀ုန္း…”ကနဲ ေစာင့္ပိတ္လိုက္တဲ့ အသံ ၾကားလိုက္ရတယ္…

မိန္းမၾကမ္း… ၾကည့္ထားေပါ့… နင့္လိုစရိုက္မ်ိဳးနဲ႔ ေနာက္က်ရင္ ဘယ္ေကာင္က ယူရဲမွာလဲ…

အေပါ့သြားၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ အိပ္ခန္းဘက္ကို သြားလိုက္တယ္… ဒီေန႔ရံုးသြားဖို႔ ၀တ္ရမဲ့ အက်ၤ ီက အထဲက ဘီရိုမ်ာ ခ်ိတ္ထားတယ္… ဒီမိန္းမေတာ့ေလ… အထဲကေန ေသာ့ခက္ထားလိုက္တယ္… တံခါးကို အၾကားႀကီးေခါက္ေနမွ အထဲကေန တစ္သံထြက္လာတယ္… “ငါအက်ၤ ီ၀တ္ေနတယ္…”

ေတာ္ပါၿပီ… ကြာရွင္းၿပီးၿပီဘဲ… သူ႕ကို အေလွ်ာ့ေပးလိုက္ပါ့မယ္…

နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာမွ သူထြက္လာတယ္… ၀တ္ထားတာက ေတာက္ပေနၿပီး အသားျဖဴျဖဴေပၚမွာ ႏႈတ္ခမ္းနီရဲရဲ စိုးထားတယ္… နေျမာဖို႔ ေကာင္းတာက သူ အျပင္ထြက္ခါနီးမွာ က်ေနာ့ကို မ်က္ေစာင္းတစ္ခ်က္ထိုးလိုက္တာ သူ႔အလွကို ေလ်ာ့ေစခဲ့တယ္… ဒီနာရီ၀က္ေၾကာင့္ က်ေနာ္ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ရံုးတက္ေနာက္က်ခဲ့တယ္…

ရံုးဆင္းၿပီးေနာက္ က်ေနာ္ အျပင္မွာဘဲ အခ်ိန္ေတြ ျဖဳန္းေနခဲ့တယ္… ပ်င္းဖို႔ေကာင္းေပမဲ့ သူမ်က္ႏွာကို ျမင္ေနရတာထက္စာရင္ ေကာင္းပါေသးတယ္… ဒီလိုနဲ႔ ည၉နာရီအထိ အျပင္မွာဘဲ ေခါက္ဆြဲတစ္ပြဲစားၿပီး အိမ္ျပန္လာခဲ့တယ္…

က်ေနာ္အိမ္ထဲ၀င္လိုက္ေတာ့… သူက ဧည့္ခန္းမွာ မိန္႔မိန္႔ႀကီးထိုင္ေနတာကို ရုတ္တရက္ေတြ႕လိုက္ရတယ္… က်ေနာ္၀င္လာတာကို ျမင္ေတာ့ မ်က္ႏွာတစ္ခ်က္ၿပံဳးလိုက္တယ္… က်ေနာ္လဲ သံသယ မ်ားစြာနဲ႔သူ႕ေရွ႕မွာ ထိုင္လိုက္တယ္… ဘုရား… ဘုရား… က်ေနာ့ကို ေရေႏြးၾကမ္းေတြ ငဲ့ေပးလို႔…

သူဘာအၾကံအစည္ေတြရွိေနပါလိမ့္…

က်ေနာ္ စကားတစ္ခြန္းကို သြားသတိရမိတယ္… သိုးေရၿခံဳထားေသာ ၀ံပုေလြ…

“ဒီေန႕ ငါလဲ ေသခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္ၿပီးၿပီ… ငါတို႔ ႏွစ္ေယာက္ဟာ လင္မယားမဟုတ္ေတာ့ဘူး… ငါက ရွင့္အိမ္ကို တစ္လငွားၿပီး ခဏေနေနေပမဲ့ … ငါစဥ္းစားမိတယ္… ငါတို႔ ဟို မလိုလားအပ္တဲ့ ျပသနာေတြ… အထင္လြဲမွားမႈေတြ မျဖစ္ရေအာင္ ငါတို႔ စည္းကမ္းထုတ္ထားတာေကာင္းမယ္…”

ေျပာရင္းနဲ႔ သူစာရြက္တစ္ရြက္ကို ျငင္သာစြာထုတ္လိုက္တယ္… က်ေနာ့ေရွ႕မွာ စာရြက္ကို ကိုင္လႈပ္ျပၿပီး ေျပာလိုက္တယ္… “ရွင္ၾကည့္ၾကည့္လိုက္… သေဘာတူတယ္ဆိုရင္ ေအာက္မွာ လက္မွတ္ထိုးလိုက္.. ငါတို႔တစ္ေယာက္တစ္ရြက္ဆီယူထားမယ္…”

က်ေနာ္စာရြက္ကိုယူၿပီး ၾကည့္ၾကည့္လိုက္တယ္…

နံပါတ္တစ္… ေရခ်ိဳးခန္းကို တစ္ေယာက္ေယာက္က သံုးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေနာက္တစ္ေယာက္က မည့္သည့္အေၾကာင္းျပခ်က္ႏွင့္မွ မ၀င္ရ…
နံပါတ္ႏွစ္… တစ္ဦး၏ ခႏၶာကိုယ္ကို အျခားတစ္ဦးက မည္သည့္အေၾကာင္းျပခ်က္ႏွင့္မွမထိရ…
…..
က်ေနာ္ေရတြက္ၾကည့္တာ စုစုေပါင္း ၂၆ ခ်က္ေတာင္ရွိတယ္…

“သေဘာတူတယ္ဆိုရင္ လက္မွတ္ထိုးလိုက္…” သူေဘာပင္ေတာင္ ႀကိဳျပင္ဆင္ထားၿပီးၿပီ…

အစကေတာ့ သူ႕ေဒါသကိုစြေပးမလို႔ဘဲ… ျပန္စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ေတာ့… မလိုအပ္ေတာ့ပါဘူး… အမ်ားဆံုးရွိလဲ တစ္လဘဲေပါ့… ေအာင့္အီးၿပီးေတာ့ဘဲ ေက်ာ္ျဖတ္လိုက္ပါေတာ့မယ္… က်ေနာ္သူ႕ကို မ်က္လံုးေအးေအးနဲ႔တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္တယ္… ေဘာပင္ယူၿပီး က်ေနာ့ လက္မွတ္ကိုေကာက္ထိုးလိုက္တယ္…

“ဟုတ္ၿပီ… ဒီလက္မွတ္ထိုးေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးျပန္ဆပ္တဲ့အေနနဲ႔… ငါတို႔ အတူတူေနေနရတုန္းမွာ ရွင့္ကိုဆက္ၿပီးေတာ့ထမင္းခ်က္ေကၽြးမယ္… ”

ဒီစည္းကမ္းခ်က္ေတြရွိေနေတာ့ ဒီရက္ပိုင္းေတြမွာ လြတ္လပ္မႈမရွိေတာ့သလိုဘဲ… အစပိုင္းရက္ေတြမွာေတာ့ ဘာလုပ္လုပ္ ထိန္းခ်ဳပ္ခံေနရတယ္လို႔ခံစားရတယ္… ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ကလဲ အျပင္မွာဘဲ ဆက္ၿပီး ေ၀ွ႕လည္ေနၿပီး ထမင္းစားတဲ့ေနရာကိုရွာေနတယ္… ဟြန္႔… ထမင္းခ်က္ေကၽြးတာနဲ႔ ငါက ေက်းဇူးတင္ေနရမွာလာ… သိပ္ေပ်ာ္မေနနဲ႔… မစားဘူး…

မင္းရဲ႕ထမင္းဟင္းကို တစ္လ မစားရလို႔ ငါငတ္ၿပီးေသမလားဆိုတာကိုၾကည့္ရေသးတာေပါ့… အင္း ေျပာသာေျပာတာ… ေလွ်ာက္လည္ပတ္ေနတုန္း သူမ်ားအိမ္က ထမင္းနံ႔ ဟင္းနံ႕ရလို႔ရွိရင္လဲ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အားက်မိသား…

ပထမ တစ္ပတ္လံုးကေတာ့ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းဘဲ… ဘာျပသနာမွ မျဖစ္လိုက္ဘူး…

တစ္ေန႔မွာ က်ေနာ္ အိမ္ထဲ၀င္လာတုန္း သူကအျပင္ထြက္ဖို႔ျပင္ေနတယ္…

“အျပင္ထြက္မလို႕လာ?”… က်ေနာ့ပါးစပ္ကလြတ္ကနဲ ထြက္သြားတယ္… သူဒီလို ညဖက္မွာ အျပင္ထြက္တာ ေနာက္ေရေမႊးဖ်န္းထားတာကို က်ေနာ္သိပ္သေဘာမက်ဘူး…

“ဟုတ္တယ္… လင္းလင္းက ဒီေန႔သူ႕သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးမလို႔တဲ့… ရွင္ၾကည့္ၾကည့္… ဒီေန႔၀ယ္ထားတဲ့ အကၤ် ီ … လွတယ္မွတ္လားဟင္…” သူ မွန္ေရွ႕မွာ ကိုယ္ကိုယ္ကို ေသခ်ာၾကည့္ေနတယ္…

“အင္း မဆိုးပါဘူး… ငတံုးတစ္ေကာင္ကို ဖမ္းမယ္ဆိုရင္ေတာ့မိႏိုင္ပါတယ္…” အ ေနတဲ့လူ ေတာင္သိတယ္… က်ေနာ့စကားက အေကာင္းေျပာေနတာမဟုတ္မွန္း…

“ရွင္… ” သူ႕မ်က္ႏွာမွာ မႏွစ္ၿခိဳက္တဲ့ အမူအရာ ျပန္ေပၚလာၿပီ… ဒါေပမဲ့ ျပန္လွည့္သြားၿပီးေတာ့ မရယ္ခ်င္ရယ္ခ်င္နဲ႔ ခပ္တိမ္တိမ္ အသက္မပါတဲ့ရယ္သံနဲ႔ရယ္လိုက္တယ္…

“ဟုတ္တယ္ေလ… အခုက လူလြတ္ဘ၀ ျပန္ေရာက္သြားၿပီဆိုေတာ့ ငတံုးတစ္ေယာက္ကို အမိဖမ္းမယ္ဆိုလဲ ငါ့မွာ ဖမ္းခြင့္ရွိပါတယ္… ငါ့ကို တန္ဖိုးထားမဲ့လူတစ္ေယာက္ထြက္ေပၚလာမွာဘဲ… ရွင္လဲ အသက္မငယ္ေတာ့ဘူးေနာ္… ကိုယ့္ဘ၀ေရွ႕ေရးအတြက္ၾကည့္ဦးေနာ္…” ေျပာၿပီး က်ေနာ့္ကို ေဒါသ အၾကည့္တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္တယ္…

“ကဲ… ဒါဆိုရင္လဲ ဒီည ငတံုးႀကီးႀကီးတစ္ေယာက္ကို ဖမ္းမိပါေစဗ်ာ… သူမ်ားက အိမ္ႀကီးႀကီး လက္ေဆာင္ေပးခဲ့ရင္ ငါ့ကို ႏွစ္ညေလာက္ေတာ့ ေပးေနဦးေပါ့… ” “အိုး… ဒီစကားမ်ိဳးက သနားစရာေလးပါလား… ဘာလဲ… သ၀န္တိုေနတာလား?”… သူဟားဟားဟား ရယ္ေမာလိုက္တယ္…

“သြားေတာ့… သြားေတာ့… ငါမ်က္စိေနာက္တယ္…” က်ေနာ္ သူ႕ကို တံခါးပါဆြဲဖြင့္ေပးလိုက္တယ္… သူမ်က္ေစာင္းထိုးၿပီး အျပင္ထြက္သြားတယ္… က်ေနာ့ကို “ဟင့္” ဆိုၿပီး လုပ္ခဲ့ေသးတယ္… က်ေနာ္လဲ တံခါးကို ၀ုန္းခနဲ ပိတ္လုိက္တယ္…

မ်က္စိေနာက္တဲ့လူ မရွိေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ က်ေနာ္လဲ အင္တာနက္ေပၚတက္ၿပီး… ညီမေလးေတြနဲ႔ေလွ်ာက္ က်ဴေတာ့တာေပါ့… ထိန္းခ်ဳပ္မဲ့လူမရွိေတာ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေျပာခ်င္ရာေျပာလို႔ရၿပီ… ေ၀း….

ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့စိတ္ထဲမွာ ေနလို႔မေကာင္းေနဘူး… က်ေနာ္ တကယ္ဘဲ သ၀န္တိုေနတာလား?
က်ေနာ္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ရယ္ခ်င္လာတယ္… ေလွ်ာက္စဥ္းစားမေနပါနဲ႔… ကြာရွင္းဖို႕ဆိုတာလဲ က်ေနာ္စၿပီး ေျပာခဲ့တာပါဘဲ…

အခ်ိန္ ၂ နာရီေလာက္ၾကာၿပီးေတာ့… သူျပန္လာပါၿပီ… သူ က်ေနာ့ေရွ႕ကို ျဖတ္ေလွ်ာက္တုန္း သူ႕မ်က္ႏွာကိုေတြ႔လိုက္တယ္… မ်က္ႏွာပ်က္ေနတယ္… သူအိပ္ခန္းထဲကိုဘဲ တိုက္ရိုက္၀င္ၿပီး အိပ္လိုက္တယ္… ေရေတာင္မခ်ိဳးေတာ့ဘူး…

သူစိတ္မေကာင္းဘဲ ျဖစ္ၿပီးျပန္လာတာျမင္ေတာ့ က်ေနာ့ စိတ္ထဲမွာက ေပ်ာ္လာတယ္… ေဟေဟ… နည္းေတာင္နည္းေသးတယ္… က်ေနာ္လဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္နဲ႔ အိပ္ခ်လိုက္တယ္…

ညသန္းေခါင္မွာ သူ႔ရဲ႕စူးရွတဲ့ အသံေၾကာင့္ လန္႔ႏႈိးလာခဲ့တယ္… ဘာျဖစ္ေနတာလဲ ဆိုတာကို ထၾကည့္မယ္လုပ္တုန္း သူက အိပ္ခန္းထဲကေန ညအိပ္၀တ္နဲ႔ေျပးထြက္လာတယ္… ဆိုဖာေပၚခုန္တက္လိုက္ၿပီး က်ေနာ့လည္ပင္းကိုတုန္တုန္နဲ႔ အေသဖက္ထားတယ္… “ဘာျဖစ္တာလဲ?” က်ေနာ္သူ႕ ေနာက္ေက်ာကိုပုတ္ၿပီးေမးလိုက္တယ္… “ပိုးဟပ္… ” သူဒီစကား ႏွစ္လံုးေျပာလုိက္တာနဲ႔ က်ေနာ္သေဘာေပါက္သြားၿပီ….

ဒီ မိန္းမေတာ့ေလ… က်ေနာ့အေပၚမွာသာ ေမာက္ေမာက္မာမာ ဆက္ဆံတာ… အေကာင္ေသးေသးေလးေတြက်ေတာ့ အေသေၾကာက္တတ္တယ္… ပိုးဟပ္… ၾကြက္… ေၾကာင္… ေခြး… စတာေတြ… ေတြ႔လိုက္တိုင္း ေအာ္လိုက္တာ ေန႔၀က္ေလာက္ၾကာတယ္… က်ေနာ္ေခြးေလးတစ္ေကာင္ေမြးခ်င္တာေတာင္ မေမြးလိုက္ရဘူး…

“လိမၼာတယ္… မေၾကာက္နဲ႔ေတာ့ေနာ္… ”က်ေနာ္ ခါတိုင္းလိုဘဲ သူ႕ကိုႏွစ္သိမ့္ေပးလိုက္တယ္… အခန္းထဲ၀င္ၿပီး ပိုးဟပ္ကို ေခ်မႈန္းေပးမယ္ေပါ့… အခန္းထဲ၀င္ၿပီး ေနရာ အႏွံ႕ရွာေပမဲ့ အရိပ္ေတာင္မေတြ႕ရေတာ့ဘူး… ျပန္ထြက္လာလိုက္တယ္…

က်ေနာ္ဆိုဖာေပၚမွာ ထိုင္လိုက္တာနဲ႔ က်ေနာ့ လည္ပင္းကို ျပန္ဖက္ထားၿပီး… “ေသသြားၿပီလား?” သူမ်က္ႏွာ မွာ ေၾကာက္လြန္းလို႔ မ်က္ရည္ေတာင္ထြက္လာတယ္… ဒါေပမဲ့ ညဘက္ မီးမွိန္ ေအာက္မွာ ႏွင္းဆီပြင့္ေပၚ မိုးေရစက္တင္ေနသလို ခံစားခ်က္ေလးကိုေပးတယ္…

“အင္း… ငါရိုက္သတ္လိုက္ၿပီ…မေၾကာက္နဲ႔ေတာ့… ျပန္အိပ္ေတာ့… ငါတို႔ ႏွစ္ေယာက္လံုး မနက္ဖန္ရံုးတက္ရဦးမယ္… ”

က်ေနာ္သူ႔ကိုလိမ္လိုက္တယ္… က်ေနာ္သိတယ္ သူ႕ကို ရွာမေတြ႕ဘူး… မရိုက္သတ္လိုက္ရဘူးလို႔ေျပာလိုက္ရင္ က်ေနာ့ကို ထပ္သြားရွာခိုင္ဦးမွာ ေသခ်ာတယ္… က်ေနာ္လဲ ဒီည အိပ္ရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး… “ငါမအိပ္ရဲဘူး… ျပန္မအိပ္ေတာ့ဘူး…”

“နင္ေမ့သြားၿပီလား… ငါတို႔ ကြာရွင္းၿပီးသြားၿပီေလ… ၿပီးေတာ့ ငါတို႔ရဲ႕စည္းကမ္းခ်က္ထဲက နံပါတ္ ၂ တစ္ခ်က္ကိုလဲ ခ်ိဳးေဖာက္လိုက္ၿပီ… နင္ဦးဆံုး ငါကိုလာထိေနတယ္… ” က်ေနာ့ ေလသံက ေအးစက္ေနတယ္… “ဟြန္႔… ညေနကေတာ့ ငတံုးတစ္ေကာင္ကို သြားဖမ္းတယ္… ပုိးဟပ္ေတြ႕မွဘဲ ငါ့ကို သတိရတယ္…”

သူ ဒီစကားကို ၾကားၿပီးေတာ့ ခဏတာ ၿငိမ္သြားတယ္… ပါးစပ္ကို ကိုက္ၿပီး “ေဆာရီး…” လို႕တစ္ခြန္းေျပာၿပီး အခန္းထဲ ၀င္သြားတယ္… ၿပီးေတာ့ “၀ုန္း” ဆိုတဲ့ တံခါးပိတ္သံကိုၾကားလိုက္ရတယ္…

က်ေနာ္လဲ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ထိုင္ေနၿပီး ရုတ္တစ္ရက္ ကိုယ့္ပါးကို ကိုယ္ တစ္ခ်က္ခ်လိုက္မိတယ္…

က်ေနာ္ ဆိုဖာေပၚမွာ အိပ္ေနတာ… အိပ္ခ်င္စိတ္တစ္စက္မွ မရွိဘူး… ၀ိုးတိုး၀ါးတားမွာ အိပ္ခန္းထဲက ငိုသံကို ၾကားေနရသလိုဘဲ… ၀င္သြားရမလား မ၀င္ရဘူးလားဆိုတာကို စိတ္ထဲမွာ ဇေ၀ဇ၀ါ ျဖစ္ေနတယ္… ကိုယ့္ပါးကို ကိုယ္ ျပန္ခ်မိတယ္… ေယာက်္ားဆိုရင္ ၀င္သြားကြာ ဆိုၿပီး ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္…

က်ေနာ္ အခန္းတံခါးကို ဖြင့္လိုက္တယ္… သူေစာင္ထဲမွာ ငိုေနတာကိုေတြ႕လိုက္ရတယ္… က်ေနာ္ ကုတင္ေဘးမွာထုိင္ၿပီး ေစာင္ကို လွန္လိုက္တယ္… သူ႔ကို ညင္ညင္သာသာေလးေမးလိုက္တယ္… “ဘာျဖစ္ေနတာလဲ?” အမွန္အတိုင္း၀န္ခံရရင္ သူ႕ မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုး မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ စိုရႊဲေနတာကို ျမင္ရတာ စိတ္ထဲမွာ အရမ္းကို နာၾကင္ေစတယ္ဗ်ာ…

“ရွင္ ဘာ၀င္လာလုပ္တာလဲ… ငါတို႔ ကြာရွင္းၿပီးသြားၿပီ မဟုတ္လား… ရွင့္ရဲ႕ ဂရုစိုက္မႈေတြ မလိုခ်င္ပါဘူး… ထြက္သြား… ထြက္သြား… ” သူက်ေနာ့ကို တြန္းထုတ္တယ္… ေခါင္းအံုးနဲ႔ေပါက္တယ္… “ေတာင္းပန္ပါတယ္ကြာ… ခုဏက ငါစကားေျပာမွားသြားတာ… ငါ့ကို ခြင့္လြတ္ပါေနာ္… ”

က်ေနာ္ သူဘာျဖစ္ေနသလဲဆိုတာ ဂရုမစိုက္ေတာ့ဘူး… သူ႕ကိုရင္ခြင္ထဲမွာ ဆြဲသိပ္ထားလိုက္တယ္… သူ႔မ်က္ႏွာေပၚက မ်က္ရည္ေတြကို ညင္ညင္သာသာေလး နမ္းေပးလိုက္တယ္… သူကလဲ က်ေနာ့ကို ထပ္ၿပီး မေအာ္ေနေတာ့ပါဘူး… က်ေနာ့လည္ပင္းကို သိုင္းဖက္ထားၿပီးေတာ့ အားရပါးရကို ငိုေတာ့တာဘဲ…

ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူငိုရင္းနဲ႔ ဒီေန႔ဘာလို႔ ဒီေလာက္ထိစိတ္ညစ္ေနရတဲ့အေၾကာင္းရင္းကို ေျပာျပတယ္…
ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူ႕ဟို သူငယ္ခ်င္းေကာင္းမဆန္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း လင္းလင္းက သူ႕ကိုမိတ္ဆက္ေပးတဲ့လူက အေဖ့အရြယ္ေလာက္ရွိတဲ့ အဖိုးႀကီး… ခဏဘဲ ေတြ႕ရေသးတယ္… လက္ကိုင္ေျခကိုင္လုပ္လာၿပီ… လင္းလင္းကလဲ သူ႔ကို ေဖ်ာင္းဖ်ေသးတယ္… နင္က တစ္လင္ကြာထားၿပီဘဲ… ဒီအဖိုးႀကီးနဲ႔ဆို မဆိုးပါဘူး…

“ငါ ကြာရွင္းဖူးတာနဲ႕ သူမ်ားထက္တစ္ဆင့္နိမ့္ေနၿပီလား… ငါတို႔ဘာျဖစ္လို႔ ကြာရွင္းရတာလဲ… ” သူ ငိုရင္းနဲ႔ က်ေနာ့ကိုေမးတယ္… က်ေနာ့လည္ပင္းကို ဖက္ထားတာ မလြတ္ဘူး…

က်ေနာ္ သူ႔ေမးခြန္းအတြက္ အေျဖမရွိဘူး… က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လဲ မသိဘူး… သူက်ေနာ့လည္ပင္းကို ဖက္ထားတာ အရမ္းကို နာေနၿပီ… ဖက္မယ္ဆိုရင္လဲ ဆက္ဖက္ထားပါေစ… ေသမွမေသႏိုင္တာ… ေနာက္က်ရင္ အတူတူမွ မေနရေတာ့တာ… ဖက္ေစခ်င္ရင္ေတာင္ အခြင့္အေရးမရွိေတာ့ပါဘူးေလ…

ဒီလိုနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ၂ ေယာက္လံုး ေမာေမာနဲ႔ အိပ္ေပ်ာ္သြားၾကတယ္…

ႏိုးလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေနေတာင္ထြက္ေနပါၿပီ… က်ေနာ္က သူ႔ကိုဖက္ထားေသးတယ္… သူကလဲ က်ေနာ့လည္ပင္းကို ဖက္ထားေသးတယ္…

က်ေနာ္ မလႈပ္ရဲဘူး… သူ႕အိပ္မက္ေကာင္းေလးကို လႈပ္ႏိုးမိမွာ စိုးလို႔… ဒီလို ခံစားခ်က္မ်ိဳးမရွိတာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ၾကာခဲ့ပါၿပီ… ၂ ေယာက္သား အတူရွိေနတဲ့ အခ်ိန္ဟာ ၾကာလာေလ… မနက္ခင္း မိုးလင္းတိုင္းမွာ ဒီလို ခံစားခ်က္ဟာ ေပ်ာက္ဆံုးေလ ျဖစ္ေနတယ္…

ၿပီးခဲ့တဲ့ ေန႔ရက္ေတြကို ျပန္စဥ္းစားလိုက္ရင္ က်ေနာ္တို႔ဟာ အျမဲတမ္းလိုလို အလုပ္ရႈပ္ေနတဲ့ၾကားက ႏိုးထလာရသလိုဘဲ… တစ္ဖက္လူကို ညည္းညဴေနၿပီး ရံုးတက္ဖို႕ကို ျပင္ဆင္ေနၾကတယ္… က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီလိုအေျခအေနထိ ေရာက္သြားရပါလိမ့္…

သူလဲ ႏိုးလာၿပီ…

သူသတိထားမိလိုက္တယ္… လည္ပင္ကို ဖတ္ထားတဲ့လက္ကို ေျဖေလွ်ာ့လိုက္ၿပီး ရွက္ကိုးရွက္ကန္းနဲ႔ ေျပာလုိက္တယ္… “ေမာနင္း… ”

က်ေနာ္လဲ ဖက္ထားတဲ့လက္ကို ကမန္းကတန္း ဖယ္လိုက္ၿပီး ကုတင္ေပၚကေန ခုန္ဆင္းလိုက္တယ္…

“မေန႔ညက… ”
“မေန႔ညက ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူ… ရံုးတက္ဖို႔ျပင္ေတာ့… ေနာက္က်ေနဦးမယ္…”

အဲဒီလိုမ်ိဳး တစ္ညတာ ရွိလိုက္တဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အေျခအေနဟာ ေျပာင္းလဲမႈ နည္းနည္းေလး စျဖစ္လာတယ္… ရံုးဆင္းေတာ့ လမ္းမွာ သူႀကိဳက္တဲ့ ဆႏြင္းမကင္း ေရာင္းေနတာေတြ႕ေတာ့ ၀ယ္လိုက္တယ္… ၀ယ္ၿပီးခါမွ ေတြေ၀ေနရတယ္… အိမ္ဘဲ ျပန္ရင္ေကာင္းမလား… ခါတိုင္းလိုဘဲ ေလွ်ာက္ပတ္ေရၿပီး အခ်ိန္ျဖဳန္းရင္ေကာင္းမလား…

“အစ္ကို ဒါကေတာ့ အခုေလာေလာလပ္လပ္ေလး ထြက္လာတာ… ျမန္ျမန္စားေလစားလို႕ေကာင္းေလဘဲ… ၾကာသြားရင္ သိပ္မေကာင္းေတာ့ဘူး… ” ေရာင္းတဲ့ေကာင္ေလးက က်ေနာ့ကို ေျပာလိုက္တယ္…

က်ေနာ္လဲ မ်က္ႏွာေျပာင္နဲ႔ အိမ္ကိုဘဲ ျပန္လိုက္တယ္… အိမ္ေရာက္ေတာ့ သူက ထမင္းဟင္းခ်က္ေနတယ္…

“အင္း… အင္း… ငါလမ္းမွာ ဆႏြင္းမကင္းေရာင္းေနတာေတြ႕လို႔ ၀ယ္လာလိုက္တယ္…” မီးဖိုခန္းထဲမွာ အလုပ္ရႈပ္ေနတဲ့ သူ႕ကို ေျပာျပလိုက္တယ္…

သူ၀မ္းသာစြာနဲ႔ဘဲ ထြက္လာၿပီး တစ္တံုးယူစားလုိက္တယ္…“လက္သြားေဆးေတာ့… ထမင္းစားရေအာင္…”

ထမင္းစား စာပြဲေပၚက ဟင္းေတြျမင္ေတာ့ က်ေနာ့ အႀကိဳက္ဟင္းေတြဘဲ… စိတ္ထဲမွာ တစ္မ်ိဳးျဖစ္သြားတယ္…

ျပန္ၿပီး ေရတြက္ၾကည့္လိုက္ရင္ အျပင္မွာ စားေနရတာ ရက္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ေလာက္ရွိၿပီ… သူလုပ္တဲ့ ဟင္းေတြက အရမ္းကို ေမႊးတာဘဲ…

“စားေတာ့…”

က်ေနာ္လဲ ထမင္းပန္ကန္ကို ယူၿပီးစစားေတာ့တယ္…

“ျဖည္းျဖည္းစား… နင္ေနဦးမယ္…ေရာ့… ဟင္းရည္ေသာက္ဦး…” က်ေနာ့ကို ဟင္းရည္တစ္ခြက္ ခပ္ေပးလိုက္တယ္…

“ေရာ့… ဒါေလးက လတ္ဆပ္တယ္…” က်ေနာ့ကို ဟင္းတစ္ဇြန္းထည့္ေပးလုိက္တယ္…
“ရွင္ေတာ္ေတာ္ေလး ပိန္သြားတယ္… ေနာက္က်ရင္ အျပင္မွာ မစားနဲ႔ေတာ့… ေစ်းႀကီးၿပီး အဟာရလဲ မျဖစ္ဘူး… အိမ္ဘဲ ျပန္စားေတာ့…”
…….

စားၿပီးလို႔ က်ေနာ္ ပန္ကန္ေဆးဖို႔ ျပင္ေနတုန္း…
“ထားပါေတာ့… အိမ္ေထာင္က်ၿပီးလို႔ေတာင္ၾကာေရာေပါ့… ရွင္ ေဆးတာ တစ္ေခါက္မွ မေတြ႔ဖူးပါဘူး…ငါဘဲ ေဆးလိုက္ပါ့မယ္…”

“ငါ…”
“ဘာမွ မျဖစ္ဘူး… ငါလဲ အက်င့္ပါေနပါၿပီ… သြား တီဗြီ သြားၾကည့္ေတာ့… ငါခဏေလးသိမ္းလိုက္ရင္ ၿပီးပါၿပီ…”
က်ေနာ္ေရေႏြးၾကမ္းတစ္ခြက္ထည့္လိုက္တယ္… သူ႕အတြက္လဲ တစ္ခြက္ထည့္ေပးလုိက္တယ္…

သူ ေဆးေၾကာၿပီးေတာ့ က်ေနာ့ေဘးမွာ လာထိုင္လိုက္တယ္… က်ေနာ္လဲ ထည့္ထားတဲ့ ေရေႏြးခြက္ကို သူ႕ေရွ႕ပို႕ေပးလုိက္တယ္…
“နင္ ဘယ္လိုင္းၾကည့္ခ်င္လဲ…” က်ေနာ္သူ႕ကိုေမးလိုက္တယ္…
“ရွင္ ဒီေန႔ဘာလို႔ ဒီေလာက္ထိအားနာေနရတာလဲ… ငါမေနတတ္ေတာ့ဘူး… ” သူရယ္ၿပီးေျပာလိုက္တယ္…
က်ေနာ္လဲ ရွက္ရွက္နဲ႔ ကိုယ့္ေခါင္းကို ပြတ္ၿပီးေတာ့ ေျပာလိုက္တယ္… “ငါအရင္က အရမ္းဆိုးလို႕လား…”
“ဆိုးတယ္? ဘယ္သူက ရွင့္ကို ဆိုးတယ္လို႔ေျပာေနလို႔လဲ… ရွင္က ပ်င္းတာ… အခု ငါတို႔ ကြာရွင္းၿပီးၿပီဆိုေတာ့ ရွင္လဲ ရွင့္ အ၀တ္ေတြ ဘယ္လိုေလွ်ာ္ရမလဲဆိုတာေမ့ေနၿပီ… မစဥ္းစားၾကည့္ဘူးလား… ရွင့္အ၀တ္ေတြကိုဘယ္သူေလွ်ာ္ေပးေနရတယ္လို႔… ေနာက္က်ရင္ေတာ့ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေကာင္းေကာင္းဂရုစိုက္ေနာ္…”
“ကြာရွင္း… အင္း… ဟုတ္တယ္… ငါတို႔ကြာရွင္းၿပီးသြားၾကၿပီ…” က်ေနာ္ ႏႈတ္ဆိတ္သြားတယ္…

သူလဲ ၿငိမ္သက္သြားတယ္…

အဲဒီညက က်ေနာ္တို႔ ၃နာရီေလာက္ အတူတူထိုင္ၿပီး တီဗြီၾကည့္ေနလိုက္တယ္… စကားမေျပာဘူး… လိုင္းမေျပာင္းဘူး… ဘာေတြၾကည့္ေနသလဲဆိုတာလဲ မသိလိုက္ဘူး…

ရက္ ၃၀ဟာ ခဏေလးနဲ႔ ျပည့္သြားတယ္…အဲဒီေန႔က ထမင္းစားၿပီးေတာ့ သူက်ေနာ့ကိုေျပာလိုက္တယ္… အိမ္ရွာေတြ႕ၿပီတဲ့… ဒီအပတ္တနဂၤေႏြေန႔ဆို အိမ္ေျပာင္းလို႔ရၿပီ… ၾကားၾကားခ်င္း က်ေနာ့စိတ္ထဲမွာ လံုး၀ဟာတာတာျဖစ္သြားတယ္…

စေနေန႔ဟာ ေရာက္လာတာ အရမ္းကိုျမန္တာဘဲ… က်ေနာ္ဆိုဖာေပၚမွာထိုင္ေနၿပီး သူက်ေနာ့ေရွ႕ကို ျဖတ္သြားျဖတ္လာနဲ႔ ပစၥည္းေတြသိမ္းေနတယ္…

အခန္းထဲမွာေတာ့ရႈပ္ပြေနတယ္… ဒါေပမဲ့ ေလထုက ၿငိမ္သက္ေနတယ္… က်ေနာ္တို႔စကားမေျပာၾကဘူး… သူဘာမ်ားခ်န္ခဲ့မလဲ? က်ေနာ့စိတ္ထဲမွာ အရမ္းသိခ်င္ေနတယ္… ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္သူ႕ကိုမေမးဘူး…

“နင္ျဖည္းျဖည္းသိမ္း… ငါအျပင္ထြက္လိုက္ဦးမယ္…” သူ႕အေျဖမၾကားခင္မွာ ကတည္းက က်ေနာ္ အျပင္ထြက္သြားတယ္…

အိမ္ အျပင္ဘက္က မိုးေကာင္းကင္ဟာ အရမ္းကိုျပာတယ္…
လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ႏွစ္ေလာက္က ေလတံခြန္ အတူတူလႊတ္ခဲ့တဲ့တစ္ေန႔နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးတူတယ္…
အိမ္အျပင္က ေနေရာင္ျခည္ဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးႏုတယ္…
လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ႏွစ္က ဒီလိုဘဲ ငါတို႔ကို ေႏြးေထြးေစခဲ့တာလား…
အိမ္အျပင္ဘက္မွာ စံုတြဲေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္…
ငါတိုလဲ ဒီလိုဘဲ ခ်ိဳခ်ိဳၿမိန္ၿမိန္နဲ႔ ၃ ႏွစ္တာ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတယ္…

“ေမေမ… ဦးငိုေနတယ္…” ေဘးက ကေလးေလးတစ္ေယာက္က သူ႕ေမေမကိုေအာ္ေျပာလိုက္တယ္…
က်ေနာ္ မ်က္လံုးကို ပြတ္ၿပီး… အတင္းၿပံဳးျပလိုက္တယ္… “ဦး မ်က္လံုးထဲ ဖုန္၀င္သြားလို႕ပါ… ”

က်ေနာ္လဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရယ္လိုက္ၿပီး ဦးတည္ရာလမ္းေၾကာင္းတစ္ခုေရြးလိုက္ၿပီး ေလွ်ာက္သြားေနခဲ့တယ္…

ညေနေရာက္တဲ့အထိ အျပင္မွာ ေလွ်ာက္သြားေနတုန္းဘဲ…

ဖုန္းသံျမည္လာတယ္… သူ႕ဆီက စာ၀င္လာတာပါ… “ညစာ ခ်က္ၿပီးသြားၿပီ… ငါတို႔ ေနာက္ဆံုးတစ္ႀကိမ္ အတူတူထမင္းစားရေအာင္…”

က်ေနာ္ ခ်က္ခ်င္း အိမ္ကို ေျပးျပန္သြားတယ္…

အိမ္ထဲမွာ မီးပိတ္ထားတယ္…ထမင္းစားစာပြဲေပၚမွာ ဖေယာင္းတိုင္ထြန္းထားတယ္… ဟင္ေတြက ေတာ္ေတာ္ေလးစံုတယ္… ၀ိုင္တစ္ပုလင္းပါပါတယ္…

က်ေနာ္ သူ႕ကို မဂၤလာေဆာင္တုန္းက ၀ယ္ေပးခဲ့တဲ့ အနက္ေရာင္ဂါ၀န္ကို ၀တ္ထားတယ္…

“ငါတို႔ မဂၤလာေဆာင္တာ ၃ ႏွစ္ရွိၿပီ… ၀ိုင္ အတူတူမေသာက္ဖူးေသးဘူး…ဒီညၿပီးရင္ ငါလဲသြားရေတာ့မယ္…ငါတို႔ အတူတူ တစ္ႀကိမ္ေလာက္ေသာက္ရေအာင္ေနာ္… ” သူေျပာေနရင္းနဲ႔ က်ေနာ့ ခြက္ထဲကို ၀ိုင္တစ္ခြက္ထည့္ေပးလိုက္တယ္… “Cheers!” ခြက္ခ်င္းထိတိုက္လိုက္တယ္…

က်ေနာ္တို႔ ဘာမွထပ္မေျပာေတာ့ဘူး… ဘာဆက္ေျပာရမွာလဲ? ဘာဘဲေျပာေျပာ မနက္ဖန္ရဲ႕ အေျဖကို မေျပာင္းလဲႏိုင္ေတာ့ပါဘူး…ေတာ္ပါၿပီ… မစဥ္းစားခ်င္ေတာ့ဘူး… အရက္ေသာက္ၿပီး ဟင္းေလးစားလိုက္တယ္… အေကာင္းဆံုးကေတာ့ မူးသြားရင္ အေကာင္းဆံုးဘဲ… ႏိုးလာတဲ့အခ်ိန္ သူထြက္ခြာသြားၿပီးတဲ့အခ်ိန္ ျဖစ္ေနရင္အေကာင္းဆံုးဘဲ… သူထြက္သြားဖို႔က ေတာက္ေလွ်ာက္က်ေနာ္ ေမွ်ာ္မွန္းထားတာ မဟုတ္ဘူးလား…ဒီေလာက္ လွ်ာရွည္တဲ့ မိန္းမကို မၾကည့္ခ်င္ေနေတာ့တာ မဟုတ္ဘူးလား… က်ေနာ္ ေပ်ာ္ရမွာေလ!

ေနာက္က်ရင္ ေဘာလံုးပြဲၾကည့္တာ ဘယ္ေလာက္ထိ ညနက္နက္ ေဘးမွာ သြားအိပ္ဖို႔ တတြတ္တြတ္ ရြတ္ေနမဲ့သူမရွိေတာ့ဘူး… ဘယ္ေလာက္ထိမိုက္လဲ… ေရမခ်ိဳးဘဲ အိပ္ယာထဲ ၀င္ရင္လဲ ညစ္ပတ္တယ္လို႔ ေရရြတ္ေနမဲ့သူ မရွိေတာ့ဘူး… ဘယ္ေလာက္ထိေကာင္းလဲ… ငါ မေပ်ာ္ရႊင္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး… ဒါေပမဲ့ ဘာျဖစ္လို႔… ဒီ၀ိုင္ဟာ ငါ့ပါးစပ္ထဲမွာ ခါးတီးေနရတာလဲ?

“ရွင့္ရဲ႕ အ၀တ္ေတြ ဘီရိုထဲမွာ ေသခ်ာ သိမ္းထားေပးၿပီ… ေဘာင္းဘီတိုနဲ႔ေျခအိတ္ေတြကေတာ့ ကုတင္ေအာက္က အံဆြဲထဲမွာ…ရွင္ အစာအိမ္မေကာင္းဘူး… ညဘက္သိပ္မနက္ေစနဲ႔… ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလဲ အစားေလးဘာေလး ခ်က္ေကၽြးဦး… ေရခဲေသတၱာထဲမွာ အစားေတြ၀ယ္ထည့္ထားေပးတယ္… ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလဲ ထမင္းခ်က္နည္းေလးသင္ထားဦး… အျပင္မွာဘဲ စားမေနနဲ႔… အစာအဟာရရွိေအာင္စား… ႀကံဳစားဘဲ လုပ္မေနနဲ႔…”

“ဒီတစ္လ ေဖေဖေမေမတို႔ကို လြဲေပးရမဲ့ ပိုက္ဆံလြဲေပးၿပီးၿပီ… ေနာက္လေတြမွာလဲ လြဲေပးဖို႔မေမ့နဲ႔ဦး… အားရင္လဲ သူတို႕ဆီကို ဖုန္းဆက္ဦး… သူတို႕က နင့္ကို သတိရေနတယ္… ငါဒီေန႕ သူတို႕ဆီဖုန္းေခၚလိုက္ေသးတယ္… ေဖေဖ့ ဖုန္းက ပ်က္ေနတယ္တဲ့… ဒီေန႔ဘဲ ၾကံဳလို႔ ဟန္းဆက္ အသစ္တစ္လံုး၀ယ္ထားေပးတယ္… အျမန္ေခ်ာပို႕နဲ႔ ပို႕ေပးလိုက္ဦး… ေဖေဖ အခုတေလာ ေျခလက္ေတြ ကိုက္ေနျပန္ၿပီ… ဟိုတစ္ေခါက္က ၀ယ္ထားေပးတဲ့ေဆးလဲ ကုန္ေလာက္ၿပီ… ေရာ့ ဒါက ၀ယ္ရမဲ့ေဆးနာမည္နဲ႔ လိပ္စာ… မနက္ဖန္၀ယ္ၿပီး အျမန္ေခ်ာနဲ႔ တစ္ခါတည္းထည့္ေပးလိုက္… ”

“ငါတို႔ ကြာရွင္းလိုက္တဲ့အေၾကာင္းသူတို႔ကို မေျပာရေသးဘူး… နင္ ေနာက္က်ရင္ အခြင့္ၾကံဳမွဘဲ ေသခ်ာစဥ္းစားၿပီး သူတို႔ကိုေျပာျပလိုက္ပါေတာ့… ေဖေဖက ဘာဘဲေျပာေျပာ သူ႕ကို စိတ္မဆိုးနဲ႔ေနာ္… ဒါက ေဖေဖနဲ႔ေမေမအတြက္ သိုးေမြးအကၤ်ီ… မနက္ဖန္တစ္ခါတည္းထည့္ေပးလိုက္… ”

သူ တစ္ခုၿပီးတစ္ခု က်ေနာ့ကို မွာေနတယ္… က်ေနာ္ အားလံုးကို မွတ္မိခ်င္တယ္… အားလံုးကိုလဲ မမွတ္မိေစခ်င္ဘူး… က်ေနာ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေတာ္ေတာ္ေလးတံုးပါလားလို႔ ခံစားလာမိတယ္… အိမ္မွာ ၃ ႏွစ္ ၃ မိုးေနလာတာ… အားလံုးဟာ က်ေနာ္နဲ႔စိမ္းေနသလိုဘဲ… က်ေနာ္ ေၾကာက္လာတယ္… တစ္ေယာက္တည္း ဆက္ေနသြားလို႔ျဖစ္ပါ့မလားဆိုတာ မသိဘူး…

“ဒါကေတာ့ လက္ထပ္တုန္းက ေမေမေပးထားတဲ့ လက္စြပ္ေလးပါ… ငါမယူသြားေတာ့ပါဘူး… ေမေမ့ကို ငါ့အစားေတာင္းပန္ေလးလိုက္ေနာ္…” အစိမ္းေရာင္ ေတာက္ေနတဲ့ ေက်ာက္စိမ္းလက္စြပ္ေလးပါ… အေရာက္ေတာက္လြန္းလို႔ က်ေနာ့ မ်က္စိကိုေတာင္ စူးရွမတက္မပါဘဲ… “ငါယူသြားမဲ့ ပစၥည္းေတြက ငါတို႔ သေဘာတူထားတဲ့ဟာေတြပါဘဲ…”
သူမတ္တပ္ရပ္ၿပီး ေလးဘက္ေတြကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ၿပီး ေမးတယ္… “မရွင္းတာရွိလား?”

က်ေနာ္ မရွင္းတာ ဘာရွိလဲ… က်ေနာ္ဘာမွမသိဘူး… က်ေနာ္သိတာ တစ္ခုဘဲ ရွိတယ္… က်ေနာ္သူ႔ကို ထြက္မသြားပါနဲ႔လို႔ အတားခ်င္ဆံုးအခ်ိန္မွာ သူက်ေနာ့ဆီက ထြက္ခြာသြားေတာ့မယ္…
သူက်ေနာ့ကို အျမဲေျပာတယ္… ေယာက်္ားမဟုတ္ဘူးတဲ့… သူ က်ေနာ့ကို သိကၡာခ်ေနတယ္လို႔ဘဲ ထင္ခဲ့တယ္… အခုမွ က်ေနာ္ သေဘာေပါက္လိုက္တယ္… ဟုတ္ပါတယ္… က်ေနာ္ေယာက်္ားမဟုတ္ပါဘူး… ကေလးေလး တစ္ေယာက္လိုဘဲ သူ႕ရဲ႕ ျပဳစုယုယမႈေအာက္မွာ ေနလာခဲ့တာပါ…

“နင္ေမးစရာ မရွိေတာ့ဘူးဆိုရင္ ငါတို႕ေစာေစာ နားၾကရေအာင္… ဒီညေတာ့ နင္ အခန္းထဲမွာ အိပ္လိုက္ ငါ ဆိုဖာေပၚမွာဘဲ အိပ္လိုက္မယ္… မနက္ဖန္ မနက္အေစာႀကီး ေျပာင္းေရႊ႕ေရး ကလူေတြလာရင္ ႏိုးေနဦးမယ္… အထဲမွာဘဲ အိပ္လိုက္ေတာ့…”

က်ေနာ္လဲ ဘာဆက္ေျပာရမလဲမသိေတာ့ဘူး…ေခါင္းငံု႕ၿပီးေတာ့ အခန္းထဲ၀င္ၿပီး တံခါးကို ပိတ္လိုက္တယ္…

က်ေနာ္ တညလံုး မ်က္ႏွာက်က္ကိုဘဲ ၾကည့္ေနမိတယ္…

မနက္ မိုးလင္းလို႔ ေနေရာင္ျခည္ဟာ အခန္းထဲ၀င္လာတယ္…
တံခါးေခါက္သံၾကားလိုက္တယ္… ပစၥည္းေရႊ႕သံၾကားလိုက္တယ္… သူ အလုပ္သမားေတြကို “သတိထား…” လို႔ ေျပာေနသံ ၾကားလိုက္တယ္… ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့ ရင္ခုန္သံကို က်ေနာ္ မၾကားရေတာ့ဘူး…

သူတံခါးေခါက္လိုက္တယ္… က်ေနာ္ကေတာ့မလႈပ္ဘူး…
“ငါသြားေတာ့မယ္… နင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေကာင္းေကာင္းဂရုစိုက္ေနာ္… ” သူအခန္းထဲ မ၀င္လာဘူး… တံခါးကိုျခားၿပီးေျပာလိုက္တယ္…
တံခါးပိတ္သံၾကားလိုက္ရတယ္…
ဘာအသံမွ ထပ္မၾကားရေတာ့ဘူး…
ငါတို႔ဘာျဖစ္လို႔ ကြာရွင္းရတာလဲ… ငါတို႔ဘာျဖစ္လို႔ကြာရွင္းရတာလဲ…
“အခ်ိန္ရရင္ လာလည္ဦးေနာ္…” အိမ္နီးနားခ်င္းေတြရဲ႕ ႏႈတ္ဆက္သံၾကားလိုက္ရတယ္…
“မင္းေယာက်္ားေကာ္ ဟုတ္ေသးလား?” စိတ္ထဲကေန က်ေနာ့ကို ေအာ္ေနတယ္…
မင္းေယာက်ာ္းဆိုရင္ အခုေျပးထြက္သြားလိုက္… တားလို႔မီေသးတယ္…
က်ေနာ္ ကုတင္ေပၚက ခုန္ဆင္းၿပီး ျပတင္းေပါက္ကေန ေအာက္ကိုေအာ္ေျပာလိုက္တယ္… “ခဏေစာင့္… မသြားေသးနဲ႔ဦး…”

က်ေနာ္ ေလွခါးေအာက္ကိုေျပးဆင္းသြားတယ္… က်ေနာ္ဟာ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္…
သူကားေဘးမွာ ရပ္ေနၿပီး က်ေနာ့ကို ၿပံဳးျပလိုက္တယ္… “ေအာက္ဆင္းလာၿပီးလိုက္ႏႈတ္ဆက္တဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္… ” သူ႕မ်က္လံုးေထာင့္မွာ မ်က္ရည္စက္ရွိေနတယ္…
“မင္းထြက္သြားရင္ ငါဘယ္လိုလုပ္ရမွာလဲ…” က်ေနာ္သူ႕လက္ေမာင္းကိုဆြဲၿပီးေျပာလိုက္တယ္…
“ငါတို႔ ကြာရွင္းၿပီးသြားၿပီေလ…”
“ငါအခု နင့္ကို မသြားေစခ်င္ဘူး… ငါ နင္မရွိလို႔မျဖစ္ဘူး…” က်ေနာ္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေအာ္ေနမိတယ္… သူ႔ကို ေတာင္းပန္ေနမိတယ္…
“ကြာရွင္းဖို႔ဆိုတာ ရွင္စေျပာတာေလ…”
“ငါမွားမွန္းသိတယ္… ေတာင္းပန္ပါတယ္ကြာ… ငါ့ကိုခြင့္လြတ္ပါေနာ္…”
“ရွင္က ေယာက်္ားေလ… ဒီေလာက္လူအမ်ားႀကီးေရွ႕မွာ ငိုေနရလား…” သူ႕႔လက္နဲ႔ က်ေနာ့ မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ေပးေနတယ္… သူလက္ေတြက ေအးစက္လို႔…
“မင္းသာ ျပန္လာမယ္ဆိုရင္ ငါေယာက်ာ္းမလုပ္ဘူး…”

“ငါတို႔ ေရွ႕ေရွ႕ေနာက္ေနာက္ အတူတူေနလာခဲ့တာ စုစုေပါင္း ၆ ႏွစ္ရွိၿပီ… လက္ထပ္ၿပီးေနာက္ပိုင္း နင္ငါ့ကို ဂရုမစိုက္ေတာ့ဘူး… ငါဘာလိုခ်င္သလဲဆိုတာ နင္မသိဘူး… ငါဘာေတြ စဥ္းစားေနလဲဆိုတာ နင္ မေမးဘူး… ငါနင့္ကုိ ေျပာျပန္ရင္လဲ လွ်ာရွည္တယ္ ျဖစ္ဦးမယ္… ဒါေပမဲ့ ရွင္သိလာ… ဒီ ၃ ႏွစ္လံုးလံုး ငါ အရမ္းပင္ပန္းခဲ့တယ္… ရွင့္ကို ခ်စ္တယ္… ဒီအခ်စ္ကို ထိန္းထားဖို႔အတြက္ ငါေတာ္ေတာ္ေလးႀကိဳးစားခဲ့တယ္…”

“ေတာင္းပန္ပါတယ္… ငါ့ကို အခြင့္အေရး ေနာက္တစ္ႀကိမ္ေလာက္ေပးပါေနာ္… ငါ အခြင့္အေရးေကာင္းေတြ အမ်ားႀကီးဆံုးရႈံးခဲ့တယ္… ငါဆက္ၿပီး မမွားခ်င္ေတာ့ဘူး…နင္ကလဲ ငါ့ကို ခ်စ္ေနေသးတာဘဲ… ငါ့ကိုခ်စ္ရင္ ထြက္မသြားပါနဲ႔ေနာ္…” က်ေနာ္စိတ္ထဲမွာ ေအာင့္ေနတယ္… ဘာျဖစ္လို႔ ဒီလိုေနာက္ဆံုးအခ်ိန္မွ ဒီလိုစကားမ်ိဳးေျပာထြက္လာရတာလဲ…

“ငါတို႔ က ကြာရွင္းၿပီးသြားၿပီဘဲ… ရွင္ေနာက္တစ္ေခါက္က်မကို လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းရမွာေပါ့… ” သူ႔မ်က္ႏွာေပၚမွာ အံ့ၾသစရာေကာင္းတဲ့ အမူအရာေလးေပၚေနတယ္…

“ေကာင္းၿပီ… လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းမယ္… ငါေတာင္းပန္ပါတယ္… နင္ငါ့ကို ေနာက္တစ္ႀကိမ္ လက္ထပ္ခြင့္ျပဳပါေနာ္… ” က်ေနာ္ ဒူးတစ္ဖက္ေထာက္ၿပီး သူ႔ကို ဒုတိယ အႀကိမ္ လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းခဲ့တယ္…

“လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းတာ ႏွင္းဆီပန္းရယ္ လက္စြပ္ရယ္လိုတယ္… နင့္မွာ ရွိလို႔လာ?”
ႏွင္းဆီ… လက္စြပ္… ဘုရား ဘုရား… အခုခ်ိန္ ဘယ္မွာ သြားရွာရမွာပါလိမ့္…

“ငါတို႔ အိမ္က သမီးေလး မေန႔ကမွ ႏွင္းဆီပန္းတစ္စည္း ရထားတယ္ေဟ့… ေကာင္ေလး… နင္ အျမန္လာယူ…” ေဘးအိမ္က ဦးေလးႀကီးက က်ေနာ့ကို ေအာ္ေျပာေနတယ္… က်ေနာ္လဲ ဟို ေက်ာက္စိမ္းလက္စြပ္ကို သြားသတိရလိုက္တယ္…

အိမ္ေပၚေျပးတက္သြားၿပီး ေဘးအိမ္ထဲကို ၀င္ၿပီး ပန္းစည္းယူလိုက္တယ္… က်ေနာ့အိမ္ထဲကို ၀င္ၿပီး ဟိုလက္စြပ္ကိုရွာတယ္… ဒါေပမဲ့ ဘယ္လိုရွာရွာ ရွာမေတြ႕ဘူး…

ဘာျဖစ္လို႔လဲ… ဘာျဖစ္လို႔ ဒီလို အေရးႀကံဳလာမွ လာေနာက္ေနရတာလဲ… လက္စြပ္က ဘယ္ေရာက္ေနပါလိမ့္…

က်ေနာ္ တစ္အိမ္လံုးကို ေမြေနာက္ရွာေနတုန္း သူ အခန္းထဲကိုေရာက္လာတယ္… သူ႔ေနာက္မွာက အိမ္နီးနားခ်င္း ပြဲၾကည့္ပရိသတ္ေတြ…

က်ေနာ္သူ႕လက္ကိုဆြဲလိုက္ၿပီး ႏွင္းဆီပန္းကို သူရင္ထဲ ထည့္လိုက္တယ္… “ငါလက္စြပ္ရွာမေတြ႕ေသးဘူး… ငါ့ကို အရင္လက္ထပ္ခြင့္ျပဳလိုက္ပါေနာ္…”

သူ ရုတ္တရက္ ပါးစပ္ေလးဟ ၿပီး ရယ္သံ တစ္ခ်က္ထြက္လာတယ္… ၿပီးေတာ့ သူ႕အိတ္ထဲက ဗူးေလးတစ္ခုယူထုတ္လာတယ္… ျဖည္းျဖည္းခ်င္းဖြင့္လိုက္ေတာ့ ေတာက္ပေနတဲ့ အစိမ္းေရာင္ လက္စြပ္ေလးက အထဲမွာကိုး…

“ေဆာရီးပါ… ငါအပိုပစၥည္းတစ္ခု ယူသြားမိၿပီနဲ႔တူတယ္…” သူ က်ေနာ့ရင္ခြင္ထဲကို ခို၀င္ၿပီးေတာ့ ရယ္ေမာလိုက္တယ္…

{မပိုင္ဆိုင္လိုက္ရတဲ့အရာဟာ အျမဲကို လွပေနသလိုဘဲ…}
ဒါေပမဲ့…
ရရွိလိုက္ၿပီဆိုရင္ေကာ္ ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္ၾကၿပီလား…
လက္ထဲက အလုပ္ကို အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္လုပ္ပါ…
မ်က္စိေရွ႕ကလူကို တန္ဖိုးထားတတ္ၾကပါေစဗ်ာ…
@ Facebook

သင့္ခႏၶာကိုယ္၏ အံ့မခန္း လွည့္ကြက္မ်ား

၁) သင့္လည္ေခ်ာင္းထဲက ယားေနတယ္ဆုိရင္ နား႐ြက္ကိုကုတ္လုိက္ပါ... နား႐ြက္မွာရွိတဲ့ အာ႐ံုေၾကာေတြကိုလႈံ႔ေဆာ္မိတဲ့အခါ အဲ့ဒီအာ႐ံုေၾကာ ေတြဟာ လည္ေခ်ာင္းထဲက ၾကြက္သားေတြကို အလုိအေလ်ာက္ ႐ုတ္တရက္ တံု႔ျပန္ေစၿပီး ယားယံမႈကို ေပ်ာက္ကင္းပါလိမ့္မယ္....

၂) လူေတြဆူညံေနတဲ့ ေနရာမွာ ဒါမွမဟုတ္ ဖုန္းေျပာတဲ့ေနရာ တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ့ အသံကို မၾကားႏုိင္ ျဖစ္ေနပါသလား.... ႐ုတ္ခ်ည္း ေျပာလုိက္တဲ့အသံကိုၾကားဖုိ႔ဆုိရင္ေတာ့ ညာဘက္နားကို အသံုးျပဳပါ... ဂီတသံစဥ္ေတြကိုနားေထာင္ဖုိ႔ဆုိရင္ေတာ့ ဘယ္ဘက္နားကို အသံုးျပဳပါ....

၃) သန္႔စင္ခန္း ဒါမွမဟုတ္ တျခားသင့္ေတာ္တဲ့ တစ္ေနရာရာနဲ႔ အလွမ္း ေဝးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သင့္အေနနဲ႔ အလြန္အမင္း အခင္းႀကီးငယ္ သြားခ်င္ ေနတယ္ဆုိရင္ သင့္ရဲ့ ခ်စ္သံေယာဇဥ္ေလးေတြအေၾကာင္း စိတ္ကူးယဥ္ လုိက္ပါ... ဒါက သင့္ဦးေႏွာက္ကို အာ႐ံုလႊဲေျပာင္းေပး ႏုိင္ပါတယ္....

၄) ဆရာဝန္က သင့္ကိုေဆးထိုးေတာ့မယ္ဆုိရင္ ေဆးထိုးအပ္ဝင္တာနဲ႔ ေခ်ာင္းဟန္႔လုိက္ပါ... ေခ်ာင္းဆိုးေခ်ာင္းဟန္႔တာဟာ သင့္ရဲ့ ေက်ာ႐ိုးျပြန္ ထဲက ဖိအားကိုျမင့္တက္ေစၿပီး ဦးေႏွာက္ကို နာက်င္မႈေဝဒနာ ေပးပို႔တဲ့ အခါမွာ ကန္႔သတ္ထားေစႏုိင္ပါတယ္...

၅) ႏွာေစးေနလုိ႔ ႏွာေခါင္းပိတ္ေနတဲ့အခါမ်ိဳး... အသက္ရွဴ လမ္းေၾကာင္း ပိတ္ေနတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ သင့္လွ်ာကို ခံတြင္းအေပၚဘက္နံရံမွာဖိကပ္ထားၿပီး မ်က္ခံုးႏွစ္ခုၾကားမွာ လက္တစ္ေခါင္းနဲ႔ဖိထားလုိက္ပါ... ဒီအေနအထား အတိုင္း စကၠန္႔ ၂၀ ေလာက္ ထားလိုက္ျခင္းျဖင့္ သင့္ႏွာႏု႐ုိးကို လႈပ္ခါ ေစႏုိင္ၿပီး ပိတ္ဆုိ႔ေနတာေတြ ေလ်ာ့ပါးၿပီး ရွင္းလင္းသြားေစႏုိင္ပါတယ္....

၆) အစားေကာင္း အေသာက္ေကာင္းေတြ အားပါးတရစားၿပီး အရမ္းျပည့္ အင့္ကာ အိပ္ခ်င္လာၿပီဆုိရင္ ဘယ္ဘက္ကို ေစာင္းၿပီး လွဲေလ်ာင္းပါ... ဒီပံုစံဟာ သင့္အစာအိမ္ကို အစာျပြန္ထက္ပိုနိမ့္တဲ့ အေနအထားမွာ ရွိတဲ့အတြက္ အစာေခ်ရည္အက္ဆစ္ေျပာင္းျပန္စီးဆင္းမႈကို တားဆီးေပးၿပီး အစာေခ်ရည္ေတြ သင့္လည္ေခ်ာင္းထဲက မထြက္လာေအာင္ ထိန္းေပးထား ႏုိင္ပါတယ္...

၇) သင္ သြားကိုက္တယ္ဆုိရင္ ေရခဲတံုးတစ္တံုးနဲ႔ လက္မနဲ႔လက္ညိဳး ၾကားက လက္ဖမိုးေနရာေလးကို ပြတ္ေပးျခင္းျဖင့္ ေပ်ာက္ကင္းႏုိင္ ပါတယ္... အဲ့ဒီေနရာက အာ႐ံုေၾကာဟာ ခံတြင္းကနာက်င္မႈ ေဝဒနာကို သိတဲ့ ဦးေႏွာက္ရဲ့ အစိတ္အပိုင္းကို ပိတ္ဆုိ႔ေအာင္ လႈံ႔ေဆာ္ေပးႏုိင္ ပါတယ္...

၈) သင္အလြန္အကြၽံအရက္မူးတဲ့အခါ အခန္းတစ္ခုလံုးခ်ာခ်ာလည္လာၿပီး ဟန္ခ်က္ထိန္းႏိုင္ေအာင္ တစ္ခုခုကို ဆုပ္ကိုင္ထားရပါတယ္... ဘာေၾကာင့္ လဲ ဆုိေတာ့ အရက္ဟာ cupula လို႔ေခၚတဲ့ နားထဲက ဟန္ခ်က္ထိန္းတဲ့ အစိတ္အပိုင္းရဲ့ ေသြးကို ေရဓာတ္ေလ်ာ့ပါးၿပီး အားနည္းေစလုိ႔ပါပဲ... တစ္ခုခုကို ဆုပ္ကိုင္လုိက္တဲ့အခါ ဦးေႏွာက္က ေနာက္ထပ္ရည္ညြန္း မွတ္တစ္ခုကို ရရွိသြားၿပီး ခ်ာခ်ာလည္ျခင္းကရပ္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ ေပးပါတယ္....

၉) ႏွာေခါင္းေသြးယိုတဲ့အခါ ႏွာေခါင္းေအာက္နားမွာရွိတဲ့ အေပၚဘက္ သြားဖံုးေပၚက အခြက္ေလးထဲမွာ ဂြမ္းနည္းနည္းကိုခုၿပီး ခပ္နာနာေလး ဖိေပးပါ... ႏွာေခါင္းကယိုတဲ့ေသြးအမ်ားစုဟာ ႏွာေခါင္းအလည္က အ႐ုိးႏု (ႏွာႏု႐ိုး) ကေန လာတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီလုိဖိလုိက္ရင္ ေသြးယိုရပ္သြား ေစႏုိင္ပါတယ္...

၁၀) စိတ္လႈပ္ရွား ထိတ္လန္႔ေနသလား... သင့္ႏွလံုးခုန္ႏႈန္းကို လက္မကို မႈတ္ (စုပ္) ရင္း ေလွ်ာ့ခ်ႏုိင္ပါတယ္... vangus လုိ႔အမည္ရတဲ့ အာ႐ံု ေၾကာဟာ ႏွလံုးခုန္ႏႈန္းကို ထိန္းခ်ဳပ္ေပးၿပီး အသက္ရွဴျခင္းျဖင့္ သင္ တည္ၿငိမ္မႈ ရလာပါလိမ့္မယ္...

၁၁) ေရထဲမွာ ခဏေလာက္ အသက္ရွဴခ်င္သလား... ေရထဲကိုမဆင္းခင္ အသက္ တဝႀကီးရွဴတာ ပံုမွန္ထက္ ျမန္ျမန္ျပင္းျပင္း ရွဴတာမ်ိဳး လုပ္မယ့္ အစား ရွဴသြင္းရွဴထုတ္ျခင္းကို အခ်ိန္တို အတြင္းမ်ားမ်ား လုပ္ေဆာင္ လုိက္ပါ... ဒီလုိလုပ္ျခင္းဟာ သင့္ဦးေႏွာက္ကုိ ေအာက္ဆီဂ်င္ ပုိရသလို ခံစားရေစၿပီး အခ်ိန္ ၁၀ စကၠန္႔ေလာက္ ပိုၾကာၾကာေနႏုိင္ ပါလိမ့္မယ္....

၁၂) ေရခဲမုန္႔ေတြ အေအးေတြ စားေသာက္ၿပီးတဲ့ အခါမွာ ပါးစပ္အေပၚ နံရံကေနၿပီး ေခါင္းထဲထိ ထုိးကိုက္တာမ်ိဳး ျဖစ္တတ္ပါတယ္... အဲ့ဒါကို Brain freeze လို႔ေခၚပါတယ္... အဲ့လုိျဖစ္တဲ့အခါ သင့္လွ်ာကို ပါးစပ္အေပၚနံရံ အတုိင္း အျပားလုိက္ ဖိကပ္ထားပါ... လွ်ာနဲ႔ ေနရာမ်ားမ်ား ထိႏုိင္သမွ် ထိေအာင္ ကပ္ထားေပးရပါမယ္... brain freeze ဟာ ခံတြင္းနံရံမွာရွိတဲ့ အာ႐ံုေၾကာကို အလြန္အမင္း ေအးေစတဲ့အခါ ဦးေႏွာက္က ခႏၶာကုိယ္ တစ္ခုလံုး ေအးေနတယ္လို႔ ယူဆသြားတဲ့ အတြက္ ျဖစ္လာတာပါ... ဒါေၾကာင့္ သင့္ဦးေခါင္းကို နာက်င္ ကိုက္ခဲတဲ့အထိ အပူေပးတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ လုပ္ေနတာျဖစ္ပါတယ္... ခံတြင္း အေပၚနံရံကို လွ်ာနဲ႔ကပ္ၿပီး အေႏြးဓာတ္ ေပးျခင္းျဖင့္ သင့္ဦးေႏွာက္ကို ျပန္ေအးေစၿပီး ကိုက္ခဲမႈက သက္သာေစ ပါတယ္....

၁၃) သင့္ရဲ့လက္ေတြ အိပ္ေပ်ာ္တဲ့အခါမွာ လက္ေတြဟာ ေဘးတစ္ဘက္ တစ္ခ်က္ကို လႊဲၿပီးလႈပ္ရမ္းေနပါတယ္... ဒီအခါမွာ လက္ေတြက ျပန္ႏုိးလာၿပီး တစ္မိနစ္အတြင္းမွာပဲ အေပၚျပန္တက္ လာပါတယ္... လက္ေတြ ဘာေၾကာင့္ အိပ္ေပ်ာ္လဲဆုိေတာ့ လည္ပင္းမွာရွိတဲ့ အာ႐ံုေၾကာေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ၿပီး လည္ပင္းကို အသာအယာ ႏွိပ္နယ္ ေပးျခင္းျဖင့္ ကုသႏုိင္ပါတယ္... သင့္ေျခေထာက္ေတြ အိပ္ေပ်ာ္တယ္ဆုိတာ ခႏၶာကိုယ္ ေအာက္ပိုင္းကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားတဲ့ အာ႐ံုေၾကာေတြေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္... ဒီလိုမျဖစ္ေအာင္ ရပ္ဖို႔နဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ဖုိ႔ လုိပါလိမ့္မယ္....

၁၄) ႀကိဳ႕ထုိးေနသလား... လက္မနဲ႔လက္ညိဳးကို ႀကိဳ႕ထုိးမရပ္မခ်င္း မ်က္ခံုးေပၚမွာဖိထားပါ... မၾကာပါဘူး... ခဏေနရင္ ရပ္သြားပါလိမ့္မယ္....

ခ်စ္သူခ်င္း ခ်ည္တဲ့ၾကိဳး

ခ်စ္သူခ်င္း ခ်ည္တဲ့ၾကိဳးက အျဖဴေရာင္ၾကိဳးကေလးျဖစ္ေနပါေစ
အဲဒီၾကိဳးကေလးမွာ ေငြ ၊ ဂုဏ္ ၊ မနာလိုမႈ ၊ ႏွိမ့္ခ်မႈ ၊ ရယူလိုမႈ စတဲ့အေရာင္ေတြမပါပါေစနဲ႔ ။

ခ်စ္သူခ်င္းခ်ည္တဲ့ၾကိဳးက သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ပါေစ ။
တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေ၀းကြာသြားမွ တစ္သက္လံုးေနာင္တရေနမယ့္အစား လက္ရွိအတူဴရွိေနခ်ိန္ကို တန္ဖိုးထားႏုိင္ပါေစ ။

ခ်စ္သူခ်င္းခ်ည္တဲ့ၾကိဳးက ခိုင္ျမဲေလးနက္ေနပါေစ ။
ကြယ္ရာမွာလည္း မရွုပ္နဲ႔ ေဘးစကားလည္းနားမေယာင္နဲ႔ တကယ္ဆို စကားအမ်ားၾကီးေျပာဖို႔မလိုပါဘူး အခ်င္းခ်င္းခံစားႏုိင္လည္ႏုိင္တဲ့ စိတ္ကေလးတစ္ခု ကို အဲဒီၾကိဳးကေလးကတဆင့္ရႏုိင္တယ္ ။

ခ်စ္သူခ်င္းခ်ည္တဲ့ၾကိဳးက ေမတၱာတရားကို အေျခခံပါေစ ။
ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ ေတြနဲ႔ ပူေလာင္တဲ့ အခ်စ္ ျဖစ္မယ့္အစား ေအးျမၾကည္လင္တဲ့ ၊ ခ်စ္သူေပ်ာ္ရႊင္ဖို႔ ခ်စ္သူ ေကာင္းစားဖို႔ လိုအပ္ရင္ အနစ္နာခံေပးႏုိင္တဲ့ ၾကိဳးကေလးနဲ႔ ခ်စ္သူခ်င္းတြယ္ယွက္ ခ်ည္ေႏွာင္ႏုိင္ၾကပါေစ ။

သက္တန္႔ခ်ိဳ

ခ်စ္သူဆီမွ ေမႊးရနံ႕

ခ်စ္သူဆီမွ ေမႊးရနံ႕

ညက က်ေနာ္အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ က်ေနာ့္ဇနီးက ညစာအတြက္ျပင္ဆင္ေနခဲ့တယ္... က်ေနာ္ သူ႔လက္ကို ကိုင္ျပီး မင္းကို ေျပာစရာရိွတယ္လို႔ ေျပာလိုက္တယ္... သူမ ထိုင္ျပီး ညစာကို တိတ္ဆိတ္စြာပဲ စားေနခဲ့တယ္... သူမမ်က္၀န္းထဲက နာက်င္မွဳေတြ ျမင္ေလမလားလို႔ က်ေနာ္ ရွာေနမိေနတယ္...
ရုတ္တရက္ က်ေနာ္ ဘယ္လိုစေျပာရမယ္ဆိုတာ မသိေတာ့ဘူးျဖစ္ေနတယ္... ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ ဘာကို စဥ္းစားေနတယ္ဆိုတာေတာ့ သူမကို အသိေပးကို ေပးရမယ္... "မင္းကို ကြာရွင္းခ်င္တယ္" က်ေနာ္ တည္ျငိမ္စြာနဲ႔ ေျပာလိုက္တယ္... က်ေနာ္ စကားလံုးေၾကာင့္ သူမစိတ္ဆိုးတဲ့ ပံုစံမျပပဲ က်ေနာ္ ကို 'ဘာေၾကာင့္လဲ" လို႔ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ သူမ ျပန္ေမးတယ္... သူမေမးခြန္းကို က်ေနာ္ မေျဖပဲ ေရွာင္လႊဲေနလိုက္တယ္... အဲလုိလုပ္မွ သူမေဒါသထြက္လာတယ္... လက္ထဲကိုင္ထားတဲ့ ဇြန္း ခရင္းေတြ လႊတ္ပစ္ျပီး "ရွင္ ေယာက္်ားမဟုတ္ဘူး" လို႔ က်ေနာ္ကို ျပန္ေအာ္တယ္...
အဲဒီညက က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ စကားမေျပာျဖစ္က်ေတာ့ဘူး... သူမကေတာ့ ငိုေၾကြးေနခဲ့တယ္... က်ေနာ္တုိ႔ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ ဘာမ်ားျဖစ္ခဲ့လို႔လဲလို႔ သူမ အေျဖရွာေနတယ္ ဆိုတာကို က်ေနာ္သိပါတယ္... သူမ ေက်နပ္ေလာက္တဲ့ အေျဖ က်ေနာ္ ေပးဖုိ႔ ခက္ခဲေနတယ္... မုိး လို႔ ေခၚတဲ့ ခ်စ္စရာေကာင္မေလး တစ္ေယာက္အေပၚ က်ေနာ္ ႏွလံုးသားေတြ တိမ္းညြတ္ေနခဲ့ျပီးေလ... သူမကို ဘယ္လုိမွ ခ်စ္လုိ႔ မရေတာ့ဘူး... အဲဒီအစား သူမကို သနားျခင္းေတြ သာရိွေတာ့တယ္...
က်ေနာ္ ကိုယ့္အျပစ္ကိုသိေနတဲ့အတြြက္ က်ေနာ္တို႔ရဲ့ အိမ္ရယ္ က်ေနာ္ လုပ္ငန္းရဲ့ ပိုင္ဆိုင္မွဳ ၃၀ ရာခိုင္ႏွဳန္းရယ္ ကားရယ္ ကို သူမ ပိုင္ဆိုင္မွဳအျဖစ္ ကြာရွင္းစာခ်ဳပ္ထဲ ထည့္ေပးခဲ့တယ္... သူမက အဲဒီစာခ်ဳပ္ကုိ တခ်က္ ၾကည့္ျပီး အပိုင္းပိုင္း ဆုတ္ျဖဲပစ္လုိက္တယ္... က်ေနာ္နဲ႔ ဆယ္ႏွစ္လံုးလံုးအတူရိွေနခဲ့တဲ့ မိန္းမတေယာက္ဟာ လံုး၀ သူစိမ္းတေယာက္လိုပါပဲ... သူမရဲ့ ဆံုးရံွဳးခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြ အင္အားေတြ က်ေနာ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေပမဲ့... က်ေနာ္ ေနာက္မဆုတ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး... မိုးကို နင့္နင့္နဲနဲ ခ်စ္ေနခဲ့ျပီးေလ...
ေနာက္ဆံုးေတာ့ က်ေနာ့္ေရွ႔မွာ သူမ သည္းထန္စြာ ငိုေၾကြးပါေတာ့တယ္.. က်ေနာ္ ေမွ်ာ္လင့္သလိုပါပဲ... က်ေနာ္အတြက္ေတာ့ သူမရဲ့ငိုေၾကြးမွဳဟာ စိတ္သက္သာရာျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္.. ျပီးခဲ့တဲ့ ရက္သတၱပတ္လံုး ရိွေနခဲ့တဲ့ ကြာရွင္းဖို႔ စိတ္ကူးဟာ ပိုျပီး ခိုင္မာ ရွင္းလင္းလာခဲ့တယ္...

ေနာက္ေန႔ က်ေနာ္ အိမ္ကို ေတာ္ေတာ္ေနာက္က်ျပန္ေရာက္တယ္... သူမကေတာ့ စားပဲြေပၚမွာ တခုခု ေရးေနတာေတြ႔တယ္... ညစာမစားေတာ့ပဲ အိပ္ရာထဲ ထိုး၀င္ျပီ ခဏမွာပဲ အိပ္ေမာက်သြားေတာ့တယ္... ဘာလို႔လဲ ဆုိေတာ့ တညေနလံုး မိုးနဲ႔ သြားလာေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တာ ပင္ပန္းေနတယ္ေလ... က်ေနာ္ တေရးႏုိးေတာ့ သူမကေတာ့ စားပဲြေပၚမွာ စာေရးေနတုန္းပါပဲ... သူမကို ဂရုစိုက္မေနေတာ့ဘဲ တဖက္လွည့္ျပီး ျပန္အိပ္လိုက္ေတာ့တယ္...

မနက္လင္းေတာ့ သူမက သူမဖက္က ကြာရွင္းခြင့္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အခြင့္အေရးေတြ ေျပာလာတယ္... က်ေနာ္ဆီက ပိုင္ဆိုင္မွဳေတြ ဘာတခုမွ မလိုဘူးတဲ့... ဒါေပမဲ့ တစ္လၾကိဳတင္ အေၾကာင္းၾကားျပီး မွ ကြာရွင္းရမယ္လို႔ ဆိုတယ္... အဲဒီတလမွာ က်ေနာ္တုိ႔ အတူတူ တတ္ႏိုင္သေလာက္ သာမန္လုိပဲ ေနထိုင္ၾကရမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္... သူမရဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ကေတာ့ ရွင္းပါတယ္... က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ ရင္ေသြး .. သား ရဲ့ စာေမးပြဲ ဟာ တလေလာက္ပဲ လိုတဲ့အတြက္ပါတဲ့... သားကို စာေမးပဲြမတိုင္ခင္ က်ေနာ္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ့အိမ္ေထာင္ေရး ျပိဳကြဲမွဳေၾကာင့္ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ မျဖစ္ေစခ်င္ဘူးတဲ့....

ဒါကေတာ့ က်ေနာ္ အတြက္ လက္မခံႏိုင္စရာ မရိွပါဘူး... ဒါေပမဲ့ သူမမွာ ေနာက္ထပ္ေတာင္းဆိုမွဳတခု ထပ္ရိွပါေသးတယ္.. က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ မဂၤလာဦးက က်ေနာ္ သူမကို အိပ္ခန္းထဲ ေပြ႔ခ်ီျပီး ေခၚထုတ္ခဲ့ ေခၚသြင္းခဲ့တာကို ျပန္ေျပာျပီး... ဒီကြာရွင္းဖို႔ ေစာင့္ေနတဲ့ တစ္လအခ်ိန္အတြင္းမွာ မနက္ခင္းတိုင္း သူမကို က်ေနာ္တုိ႔ရဲ့ အိပ္ခန္းထဲကေန အိမ္ေရွ႔တံခါးထိ ေပြ႔ခ်ီျပီး ေခၚသြားဖုိ႔ ေတာင္းဆိုတယ္... သူမတကယ္ကို ရူးသြပ္ေနျပီး လို႔ က်ေနာ္ေတြးလိုက္မိပါတယ္...

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္.. က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ေနာက္ဆံုးေန႔ရက္ေတြ ကို ခံႏိုင္ရည္ရိွရေအာင္ သူမရဲ့ ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ေတာင္းဆုိမွဳကို က်ေနာ္လက္ခံလိုက္ပါတယ္...
က်ေနာ္ က်ေနာ့္မိန္းမရဲ့ ကြာရွင္းခြင့္ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြကို မိုး ကို ေျပာျပေတာ့... ရယ္ေမာျပီး တကယ္ကို ဟာသပဲလို႔ ေျပာပါေသးတယ္... သူမဘယ္လို နည္းလမ္းေတြ သံုးသံုး.. သူမကေတာ့ ကြာရွင္းမွဳက္ို ရင္ဆိုင္ရမွာပဲ လို႔ ႏွာေခါင္းေလးရံွဳ႔ျပီး ေျပာေသးတယ္.. က်ေနာ္ သူမကို ကြာရွင္းမယ္လို႔ ထုတ္ေျပာခဲ့တဲ့ေန႔ စျပီး က်ေနာ္ နဲ႔ သူမ မထိမေတြ႔ျဖစ္က်ေတာ့ဘူး... အဲဒါေၾကာင့္ ပထမဆံုးေန႔ သူမကို အခန္းထဲက ေပြ႔ခ်ီ ျပီး ေခၚထုတ္ခဲ့တဲ့အခါ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ ကေခ်ာ္ကခြ်တ္ ျဖစ္ေနပါတယ္.. သားေလးက က်ေနာ္တို႔ အေနာက္က လက္ခုပ္တီးျပီး "ေဖေဖ ေမေမ့ကို ဖက္ထားတယ္" လို႔ ေျပာရင္း က်ေနာ္တုိ႔ အေနာက္က လက္ခုပ္တီးေနပါတယ္... သားေလးရဲ့စကားလံုးေတြက က်ေနာ့္စိတ္ကို နာက်င္ေစပါတယ္.. အိပ္ခန္းထဲကေန.. ဧည့္ခန္းထဲ..ေနာက္ အိမ္ေရွ့တံခါးထိ သူမကုိ က်ေနာ္ လက္ေတြနဲ႔ ေပြ႔ျပီး ေလွ်ာက္လာပါတယ္.. သူမက မ်က္လံုးေတြ မိွတ္ထားကာ က်ေနာ္ကုိ ကြာရွင္းမဲ့အေၾကာင္း သားေလးကို အသိမေပးဖို႔ တိုးတုိးေလး ေျပာပါတယ္.. က်ေနာ္ စိတ္အေနွာက္အယွက္ျဖစ္ျဖစ္နဲ႔ပဲ ေခါင္းညိတ္လိုက္တယ္...

သူမကို အိမ္ေရွ႔တံခါး၀မွ ခ်ေပးလိုက္တယ္... သူမလည္း အလုပ္သြားဖို႔ ကားဂိတ္ကို ထြက္သြားတယ္.. က်ေနာ္လည္း ရံုးကို သြားပါတယ္...

ဒုတိယေန႔က်ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္အဖို႔ ပိုျပီး လြယ္ကူလာပါတယ္... က်ေနာ္ရင္ဘတ္ကို သူမက မီွထားပါတယ္.. သူမရဲ့ အကၤ်ီက ရနံ႔ေတာင္ က်ေနာ္ ရေနမိပါတယ္.. က်ေနာ္ ဒီအမ်ိဳးသမီးကို ေသေသခ်ာခ်ာ မၾကည့္ခဲ့မိတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာျပီးလို႔ သတိထားမိလိုက္ပါတယ္... သူမဟာ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး ဆိုတာ သတိထားမိတယ္.. သူမမ်က္ႏွာေပၚမွာလဲ အေရးအေၾကာင္းေလးေတြေတြ႔ရတယ္.. ဆံပင္တခ်ိဳ႔လည္း ျဖဴစျပဳေနပါတယ္... က်ေနာ္တုိ႔ အိမ္ေထာင္ေရးက သူမဆီက အားလံုးရယူသြားခဲ့ျပီးေလ... အဲဒီတခဏမွာ က်ေနာ္ သူမအေပၚ ဘာေတြ လုပ္ခဲ့မိပါလိမ့္လို႔ ေတြးေနမိပါတယ္....
ေနာက္တေန႔က်ျပန္ေတာ့... က်ေနာ္ သူမကို ေပြ႔ခ်ီလိုက္တဲ့အခါ ရင္ႏွီးကြ်မ္း၀င္တဲ့ခံစားခ်က္တခု ျပန္ရလိုက္သလို က်ေနာ္ ခံစားလိုက္ရပါတယ္.. ဒီအမိ်ဳးသမီးဟာ ဆယ္ႏွစ္လံုးလံုး သူမရဲ႔ဘ၀ ကို က်ေနာ္ကို ေပးခဲ့တယ္... ေနာက္ထပ္ တေန႔ျပီး တေန႔ က်ေနာ္တို႔ရဲ့ ရင္းႏွီးကြ်မ္း၀င္မွဳဟာ ပိုလာခဲ့တယ္.. မိုး ကိုေတာ့ ဒီအေၾကာင္းေတြ မေျပာျပျဖစ္ခဲ့ဘူး... တလဆိုတဲ့ အခ်ိန္ ကုန္ဆံုးလာတာနဲ႔ အမွ် သူမကုိ ေပြ႔ခ်ီ ရတာဟာ ပိုလို႔ လြယ္ကူလာခဲ့တယ္... ေန႔တိုင္း အေလးမသလို ျဖစ္ေနေတာ့ က်ေနာ္ ပို ျပီး အားေတာင့္လာတာလဲ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ပါလိမ့္မယ္...
တမနက္ေတာ့ သူမဟာ ဘာ၀တ္ရင္ေကာင္းမလဲ ဆိုတာ ေရြးေနပါတယ္... ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေရြး၀တ္ၾကည့္ျပီးတဲ့အထိ စိတ္တိုင္းက် ရွာမရဘူးျဖစ္ေနတယ္... က်မအကၤ်ီေတြ အားလံုး ၾကီးကုန္ျပီ လို႔ သက္ျပင္းေလး ခ်ျပီး ဆိုပါတယ္.. ရုတ္တရက္ က်ေနာ္ သတိထားမိသြားတယ္.. သူမ ေတာ္ေတာ္ေလး ပိန္သြားတာပဲ... ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ သူမကို လြယ္လြယ္ကူကူ ေပြ႔ခ်ီႏိုင္တာေပါ့... က်ေနာ္ စိတ္ထိခိုက္သြားတယ္... သူမဟာ နာက်င္မွဳ ခံစားခ်က္ေတြ ကို သူမႏွလံုးသားထဲ ျမဳပ္နံွထားတာပဲလို႔ ေတြးမိတယ္...
သတိလက္လြတ္နဲ႔ က်ေနာ္ သူမေခါင္းေလးကို သပ္လုိက္ပါတယ္.. အဲဒီအခ်ိန္ သား ေရာက္လာျပီး... ေဖေဖ.. ေမေမ့ကို ခ်ီဖို႔ အခ်ိန္ေရာက္ျပီး လုိ႔ လွမ္းေျပာတယ္... သားေလးအတြက္ေတာ့ သူ႔အေဖက သူ႔အေမကို ေပြ႔ခ်ီသြားတာဟာ သူ႔ဘ၀ရဲ့ အေရးၾကီးတဲ့အစိတ္အပိုင္းျဖစ္ေနပါျပီး... က်ေနာ့္ဇနီးက သားကို လက္ယပ္ေခၚလိုက္ျပီး ခပ္က်ပ္က်ပ္ဖက္ထားလိုက္တယ္.. ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေလးမွာ က်ေနာ္စိတ္ေတြ ေျပာင္းလဲသြားမွာ ေၾကာက္လို႔ က်ေနာ္ တဖက္ကို မ်က္ႏွာလႊဲလိုက္ပါတယ္.. ျပီးတဲ့အခါ.. က်ေနာ္ သူမကုိ လက္ထဲေပြ႔ျပီး အိပ္ခန္းထဲကေန ဧည့္ခန္းကို ေက်ာ္ကာ အိမ္ေရွ့ထိ ေခၚခဲ့တယ္... သူမက က်ေနာ့္လည္ပင္းကို အသာအယာ သိုင္းထားတယ္... က်ေနာ္က သူမရဲ့ကိုယ္ေလး ကို ခပ္က်ပ္က်ပ္ ဖက္ထားတယ္... က်ေနာ္တို႔ မဂၤလာဦးတုန္းက လို ေပါ့...

ဒါေပမဲ့... သူမရဲ့ကိုယ္လံုးေပါ့ေပ့ါေလးက က်ေနာ္ကို စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေစခဲ့တယ္... ေနာက္ဆံုးေန႔မွာေတာ့ သူမကို က်ေနာ့္လက္ေတြနဲ႔ ေပြ႔ထားေပမဲ့.. ေျခတလွမ္းေရြ႔ဖို႔ ခက္ခဲေနခဲ့တယ္.. သားေလးလည္း ေက်ာင္းသြားျပီး... သူမကို ခပ္က်ပ္က်ပ္ ေပြ႔ထားျပီး တို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ ရင္ႏွီးကြ်မ္း၀င္မွဳေတြ ေပ်ာက္ဆံုးေနတာ ကို သတိမထားမိဘူးလို႔ က်ေနာ္ ေျပာလုိက္တယ္...
က်ေနာ္ ရံုးကုိ ကားေမာင္းသြားတယ္.. တံခါးေတာင္ျပန္မပိတ္ပဲ ကားေပၚက ဆင္းလိုက္တယ္... နည္းနည္းေလး ေႏွာင့္ေနွးသြားရင္ စိတ္ေတြ ေျပာင္းလဲသြားမွာကို က်ေနာ္ ေၾကာက္ေနမိတယ္.. က်ေနာ္ ရံုးေပၚကို တက္သြားတယ္.. မိုး က တံခါးလာဖြင့္ေပးတယ္... မိုး... က်ေနာ္ စိတ္မေကာင္းပါဘူး... က်ေနာ္ မကြာရွင္းခ်င္ေတာ့ဘူး လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္...
သူမက အံၾသစြာနဲ႔ က်ေနာ္ကုိ ၾကည့္တယ္.. က်ေနာ္ နဖူးကို စမ္းၾကည့္ျပီး ရွင္ေနေကာင္းရဲ့လား ေမးတယ္... က်ေနာ္ သူ႔လက္ကို ဖယ္လုိက္ျပီး... စိတ္မေကာင္းပါဘူး မိုး... က်ေနာ္ မကြာရွင္းေတာ့ဘူး... က်ေနာ္တို႔ အိမ္ေထာင္ေရးဟာ ပ်င္းဖို႔ေကာင္းလိမ့္မယ္.. ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္နဲ႔ သူ ... ဘ၀ရဲ့အေသးစိတ္ေလးေတြကို တန္ဖိုးမထားမိခဲ့လို႔ပဲ... တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မခ်စ္ႏိုင္က်ေတာ့လုိ႔ မဟုတ္ဘူး... ခု က်ေနာ္ သိလိုက္ျပီး... မဂၤလာဦးတုန္းက သူမကုိ ေပြ႔ခ်ီျပီး အိမ္ေခၚလာတဲ့အခ်ိန္ကစလို႔.. ေသျခင္းတရားက က်ေနာ္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ကို မခြဲခင္ အခ်ိန္ထိ က်ေနာ္ သူမကို ေထြးေပြ႔သြားရမယ္...

မုိး ရုတ္တရက္အိပ္ရာလန္႔ႏိုးသလို ျဖစ္သြားတယ္.. က်ေနာ့္ ပါးကို ခပ္ျပင္းျပင္းရိုက္ျပီး တံခါးေဆာင့္ဖြင့္ကာ ငိုေၾကြးေနပါတယ္.. က်ေနာ္ ရံုးေအာက္ဆင္းလာျပီး ကားေမာင္းထြက္လာခဲ့တယ္.. လမ္းမွာေတြ႔တဲ့ ပန္းအေရာင္းဆိုင္မွာ က်ေနာ္ ဇနီးအတြက္ ပန္းတစည္း ၀င္မွာတယ္... အေရာင္းစာေရးမေလးက ကတ္ေပၚမွာ စာေရးခိုင္းေတာ့.. က်ေနာ္ ျပံဳးျပီး ေရးလိုက္ပါတယ္...
ခ်စ္သူဆီမွ ေမႊးရနံ႕.....။

@အမည္မသိေရးသားသူ/FB

...................

သူ သင့္ကို
ခ်စ္ေသးလား မခ်စ္ေတာ့ဘူးလားဆိုတာကို အခ်ိန္ကုန္ခံျပီး ဘယ္ေတာ့မွမစဥ္းစားပါနဲ ့...
ေျဖမွာမဟုတ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ကိုလဲ အပင္ပန္းခံျပီး ဘယ္ေတာ့မွမေမးေနပါနဲ ့...
တကယ့္အေျဖမွန္က ရိုးရွင္းပါတယ္..

သူ သင့္ကိုေတြ ့ခ်င္ရင္ မေတြ ့ေတြ ့ေအာင္လိုက္ရွာလိမ့္မယ္..
သူ သင့္အသံဳကားခ်င္ရင္ သင့္ဖုန္းကိုဆက္လိမ့္မယ္..
သူ သင့္ကိုျမင္ခ်င္ရင္ သင္ရွိရာကိုလာလိမ့္မယ္..
သူ သင့္ကိုခ်စ္ေသးတယ္ဆိုရင္ သင့္လက္ကိုေနာက္တစ္ဳကိမ္ ျပန္လည္ဖမ္းဆုပ္ထားပါလိမ့္မယ္....

အေျဖက အဲဒီေလာက္ရိုးရွင္းပါတယ္..
သင္သာ ထပ္ျပီးရွုပ္ေထြးမေနမိပါေစနဲ ့..

သင္ဘယ္ေလာက္ပဲေခၚေနေန
သင့္ေခၚသံကိုမဳကားခ်င္တဲ့သူဟာ နားစံုပိတ္ထားဦးမွာပါပဲ..
သင္ဘယ္ေလာက္ပဲလက္ကမ္းေနေန
သင္လက္ကိုမတြဲႏိုင္တဲ့သူဟာ မ်က္လံုးစံုမွိတ္ထားဦးမွာပါပဲ..
သင္ဘယ္ေလာက္ပဲေစာင့္စားေနေန
သင္ရွိရာကိုမလာခ်င္တဲ့သူဟာ ဆက္လက္ျပီး သင့္ကို ေက်ာခိုင္းေနဦးမွာပဲမဟုတ္လား...


ဘယ္ေတာ့မွမေမ့ပါနဲ ့...
သင့္ကိုတကယ္ခ်စ္ႏိုင္သူဟာ
သင့္လက္ကို ဘယ္ေတာ့မွလႊတ္ခ်ထားခဲ့မွာမဟုတ္သလို အေဳကာင္းေဳကာင္းေဳကာင့္လႊတ္ခ်ခ့ဲရတယ္ဆိုရင္လဲ သင့္လက္ကိုေနာက္တဳကိမ္ ျပန္လည္ဆုပ္ကိုင္ထားဖို ့ ဘယ္ေသာအခါမွ ၀န္ေလးေနမွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာကိုေပါ့....
-- ဆုေ၀ျဖိဳး --

ဟိုးေရွးတုန္းက အင္မတန္စိတ္တို ၊ စိတ္ဆတ္တဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရွိသတဲ့။ တေန႔က်ေတာ့ သူ႔အေဖက ေကာင္ေလးကို အိမ္ရိုက္သံတစ္ထုပ္ေပးလိုက္ၿပီး ေျပာပါေတာ့တယ္။ "မင္းတစ္ခါ စိတ္တိုတိုင္း ၊ တစ္ခါစိတ္တိုတိုင္း သံတစ္ေခ်ာင္းကို ေနာက္ေဖး၀င္းထရံမွာ သြားသြားရိုက္ေခ်ကြာ " တဲ့။

အေဖက အဲသလိုေျပာၿပီး သံထုပ္ေပးလိုက္တဲ့ ပထမေန႔မွာေတာ့ ေကာင္ေလးဟာ ၀င္းထရံတိုင္မွာ သံေပါင္း ၃၇ - ေခ်ာင္းတိတိကို ရိုက္သြင္းျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။ အဲလိုနဲ႔ သူစိတ္တိုတိုင္း ၊ ေဒါသျဖစ္တိုင္းမွာ သံေလးေတြကို ၀င္းထရံတိုင္မွာ ရိုက္ရင္းရိုက္ရင္းနဲ႔ ေကာင္ေလးဟာ သူ႔စိတ္ကို သူထိန္းနိဳင္လာသတဲ့။ သံရိုက္ခ်က္ေတြကလည္း တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ က်ဲက်ဲလာတာေပါ့ေလ။

ဒီလိုနဲ႔ ေကာင္ေလးဟာ ၀င္းထရံမွာ သံေျပးေျပးရိုက္ရတာထက္စာရင္ ေဒါသျဖစ္ေနတဲ့စိတ္ကို ထိန္းသိမ္းရတာ ပိုၿပီးလြယ္ကူေနမွန္း တျဖည္းျဖည္းသေဘာေပါက္လာခဲ့ ပါေတာ့တယ္။

အဆံုးမွာေတာ့ ေကာင္ေလးဟာ လံုးလံုးကို စိတ္မတို ေဒါသမထြက္ပဲ ေနႏိုင္တဲ့ေန႔ကို ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။သည္မွာတင္ ေကာင္ေလးလည္း ေျပးၿပီး သူ႔အေဖကို သတင္းသြားပို႔ေတာ့တာေပါ့။ "အေဖေရ ၊ သားေတာ့ သားစိတ္ကို ထိန္းနိဳင္သြားၿပီဗ် " ေပါ့။

အဲလိုလဲေျပာလိုက္ေရာ ဖေအလုပ္တဲ့သူက ေနာက္တစ္မ်ိဳးခိုင္းျပန္ပါတယ္။ "မင္းကိုယ္မင္း ေဒါသမျဖစ္ေအာင္ တစ္ေနကုန္ထိန္းနိဳင္ၿပီဆိုတာနဲ႔ အဲဒီ့ မင္းရိုက္ထားတဲ့ သံတစ္ေခ်ာင္းကို ျပန္ႏႈတ္စမ္းပါဦးကြာ။ တစ္ေန႔ထိန္းနိဳင္ရင္ ညအိပ္ခါနီးက် တစ္ေခ်ာင္းႏႈန္းနဲ႔ ျပန္ႏႈတ္ေနာ္" လို႔ မွာလိုက္ပါသတဲ့။

အဲလိုနဲ႔ ရက္ေတြ ၾကာလာတဲ့အခါ ေကာင္ေလးက သူ႔အေဖကို သြားေျပာနိဳင္သြားတယ္။ "အေဖေရ ၊ သားရိုက္ခဲ့တဲ့ သံေတြအားလံုးကို ႏႈတ္ၿပီးသြားၿပီဗ်။ တစ္ေခ်ာင္းမွ မက်န္ေတာ့ဘူး" ေပါ့။

သည္အခါ ဖေအလုပ္တဲ့သူက သားရဲ့လက္ကိုဆြဲၿပီး သားရိုက္ခဲ့တဲ့ ၀င္းထရံဆီေခၚသြားတယ္။ "ေတာ္တယ္ ငါ့သား" လို႔လည္းဆိုတယ္။ " ဒါေပမယ့္ သားေသခ်ာၾကည့္စမ္း။ ၀င္းထရံတိုင္မွာ အေပါက္ေတြျဖစ္က်န္ခဲ့တယ္ေနာ္။ သည္၀င္းထရံတိုင္ဟာ အရင္တုန္းကလို ေခ်ာေခ်ာေမြ႔ေမြ႔ မဟုတ္ေတာ့ဘူးဆိုတာ သားျမင္တယ္မဟုတ္လား။ ေအး...သားက စိတ္တိုတို ၊ ေဒါသျဖစ္ျဖစ္နဲ႔ ပါးစပ္တစ္လံုးနဲ႔ ေျပာခ်လိုက္တဲ့ အခါ တစ္ဖက္သားဆိုတဲ့ ၀င္းထရံတိုင္မွာ အခုလိုပဲ အမာရြတ္ေတြ ထင္က်န္တတ္တယ္သားေရ။ အဲလိုပဲ လူတစ္ေယာက္ကို သားက ဓားနဲ႔ထိုးလိုက္တယ္၊ ၿပီးရင္ ဓားျပန္ႏႈတ္ၿပီး ရွိခိုးဦးတင္ ေတာင္းပန္တယ္ဆိုပါစို႔ကြယ္။ သား ဘယ္ႏွစ္ခါပဲ ရွိခိုးဦးတင္ျပန္ေတာင္းပန္ေတာင္းပန္ ဒဏ္ရာ နဲ႔ အမာရြတ္ကေတာ့ မလြဲမေသြ က်န္ကို က်န္ေနေတာ့မွာ ေပါ့ကြယ့္။

"အဲသလိုပဲ ႏႈတ္နဲ႔ တစ္ဖက္သားကို ထိုးႏွက္တဲ့အခါမွာလည္း ဓားနဲ႔ထိုးသလိုပဲ အနာတရျဖစ္တတ္တယ္ ၊ အမာရြတ္က်န္ေနစၿမဲပဲငါ့သား " တဲ့။

~~~~~
တစ္ကယ္ေတာ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းဆိုတာေတြဟာ အဖိုးအနဂၢထိုက္တဲ့ ရတနာေတြပါပဲ။ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြဟာ ကြ်ႏု္ပ္တို႔ေတြကို ၿပံဳးရႊင္ရယ္ေမာေစနိဳင္တယ္၊ ကြ်ႏု္ပ္တို႔ဘ၀မွာ ေအာင္ျမင္ခရီးေရာက္ေအာင္ အားေပးကူညီႏို္င္တယ္၊ ကြ်ႏု္ပ္တို႔ေတြမွာ ရင္ဖြင့္စရာေလးေတြ ရွိလာရင္လည္း နားစိုက္ေပးတတ္တယ္၊ ခ်ီးက်ဴးစကား၊ ကဲ့ရဲ့စကား အလံုးစံုကိုလည္း မွ်ေ၀ခံစားေစနိဳင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းဆိုတာဟာ ကြ်ႏု္ပ္တို ့အတြက္ သူတို႔ႏွလံုးသားေတြကို အၿမဲလွစ္ဟ ႀကိဳဆိုေနတတ္သူမ်ားပါ။

ကဲအခုဒါေတြကို အခု သင္အတိအက်သိရွိသြားပါၿပီ။ သင့္မိတ္ေဆြေတြကို သင္က သူတို႔အေပၚဘယ္ေလာက္ ဂရုစိုက္တဲ့အေၾကာင္း ျပလိုက္ၾကပါ။ ဒါတင္မကေသးဘူး ၊ "ကိုယ့္သူငယ္ခ်င္းေကာင္း၊ မိတ္ေဆြေကာင္း" လို႔ ကိုယ္တိုင္က မွတ္ယူထားတဲ့သူဆီ သည္စာေလးကို ပြားၿပီး ပို႔ေပးပါ။ ယုတ္စြ အဆံုး သည္စာေလးပို႔လိုက္တဲ့သူဆီကို သည္အတိုင္းျပန္ပို႔လိုက္ႏိုင္ပါေသးတယ္။ ကိုယ္ပို႔လိုက္တဲ့စာ ကိုယ့္ဆီျပန္ေရာက္လာရင္ ကိုယ့္မွာ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းေတြရွိတယ္ဆိုတာကို အလိုလိုခံစားႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

"မဂၤလာရွိတဲ့ ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈအခ်ိန္အခါျဖစ္ပါေစ။

သင္ဟာ ကြ်ႏု္ပ္ရဲ့ သူငယ္ခ်င္းပါပဲ။ သင့္ကို သူငယ္ခ်င္းေတာ္ခြင့္ရတဲ့အတြက္ ကြ်ႏု္ပ္ အင္မတန္မွ ဂုဏ္ယူပါတယ္။ "

ကိုင္း...အခုခ်က္ခ်င္းပဲ သည္စာေလးကိုကူးၿပီး သင့္မွာ ရွိရွိသမွ် မိတ္ေဆြေတြဆီပို႔လိုက္ပါ။ ကိုယ့္သားခ်င္းေတြဆီကိုလည္း ပို႔လိုက္ပါဦး။
သည္စာေလးကို ကြ်ႏု္ပ္မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္က ကြ်ႏု္ပ္ဆီပို႔လိုက္တာပါ။ အခုေတာ့ အဲသည္စာကိုပဲ သင့္ဆီျပန္ပို႔လိုက္ပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ တဆက္တည္းပဲေျပာပါရေစ...

သင့္ရဲ့ၿခံစည္းရိုးမွာ ကြ်ႏု္ပ္ေၾကာင့္မ်ား သံႏႈတ္ရာေတြ က်န္ရစ္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ ကြ်ႏု္ပ္ ကို ခြင့္လႊတ္ဖို႔လည္း အႏူးအညြတ္ေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္။ ခြင့္လႊတ္ပါ။

ေရွာက္သီး တစ္လံုး အသံုးျပဳနည္း

မင္စြန္း တာ ေပ်ာက္ ကင္း ႏုိင္ပါ တယ္

ေရွာက္သီး ကို ထက္ျခမ္း ခြဲၿပီး အဝတ္ မွ မင္စြန္းရာအေပၚ ပြတ္ထား ေပးကာ မိနစ္အနည္းငယ္ခန္႔ ထားပါ။ ၿပီးရင္ ေရေအးနဲ႔ မင္စြန္းတာေပ်ာက္တဲ့ အထိ ေလွ်ာ္ဖြပ္လိုက္ပါ။

အဝတ္အစားေတြ ျဖဴေဖြး ေတာက္ေျပာင္ေစပါတယ္

အဝတ္ေလွ်ာ္ဖြပ္ဖို႔ ဆပ္ျပာမႈန္႔နဲ႔ အဝတ္ေတြစိမ္ထားစဥ္မွာ ခြက္တစ္ခြက္ ရဲ႕ ေလးပံုတစ္ပံုစာ ေရွာက္သီးရည္ကိုပါ ထည့္ထားပါ။ အဝတ္အစားေတြ ျဖဴေဖြး ေတာက္ေျပာင္သြားပါလိမ့္မယ္။

အခြံႏႊာၿပီးသား အာလူးေတြ အညိဳေရာင္မေျပာင္းေအာင္ ကာကြယ္ႏိုင္ပါတယ္

အခြံႏြႊာၿပီးသား အာလူးေတြ အညိဳ ေရာင္မေျပာင္းလဲေစခ်င္ရင္ အခြံႏႊာၿပီး သား အာလူးေတြကို ေရွာက္ရည္ညႇစ္ ထားတဲ့ေရနဲ႔ စိမ္ထားပါ။ ေရွာက္ရည္မွာ ပါဝင္တဲ့ Citric Acid ဟာ အာလူးေတြ ကို အညိဳေရာင္မေျပာင္းလဲေအာင္ ကာ ကြယ္ႏိုင္ပါတယ္။

ေရဘံုပိုင္ေခါင္းေတြ ေတာက္ေျပာင္ေစပါတယ္

ေရဘံုပိုင္ေခါင္းေပၚ ေရွာက္ရည္ သုတ္ၿပီး ပြတ္တိုက္ေပးပါ။ ၿပီးရင္ ေရ ေဆးခ်ၿပီး ေပ်ာ့ေပ်ာင္းတဲ့ အဝတ္နဲ႔ သုတ္ေပးပါ။ ဘံုပိုင္ေခါင္း ေၾကးစင္သြား ၿပီး ေတာက္ေျပာင္ႏိုင္ပါတယ္။

ေရခ်ိဳးခန္းမွ ပလတ္စတစ္ ကန့္လန့္ကာေတြမွာ ပိုးမႊားကင္းစင္ေစႏိုင္ပါတယ္

ေရခ်ိဳးခန္းမွ ကန္႔လန္႔ကာေတြကို ေရွာက္ရည္နဲ႔ ပြတ္တိုက္ေပးပါ။ ေရွာက္ ရည္ဟာ ပိုးမႊားေတြ သန္႔စင္ေစႏိုင္တဲ့ အတြက္ မိႈပိုးေတြ ႀကီးထြားမႈကို ရပ္တန္႔ ႏိုင္ပါတယ္။

ေဒါက္တာခင္မုိးမုိး မူရင္း http://yoyarlay.com/health/health/article/24668-2012-03-26-10-43-34

ရႈခင္း

ေကာင္းႏုိးရာရာ

(၁) လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ရမယ္။ ကိုယ့္အတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္သလို သူ႔အတြက္လဲ ေပ်ာ္ရမယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့လူဟာ အလွပဆံုးျဖစ္တယ္။ ဆဲြေဆာင္မူ အရွိဆံုးျဖစ္တယ္။ ေယာက္်ားေလးေတြ အသက္ရွင္တာ ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းကို လက္ကိုင္ထား လို႔။ မိန္းကေလးေတြ အသက္ရွင္တာ မွတ္သားျခင္းကို လက္ကိုင္ထားလို႔။ ............Socrates

(၂) လင္မယားဆိုတာ ကပ္ေၾကးတစ္လက္နဲ႔တူတယ္။ ထက္ျမက္တဲ့ အသြားႏွစ္ခုဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မခဲြဘူး။ ဆန္႔က်င္ဖက္ ျဖစ္ေနပါေစ ၾကား၀င္လာတဲ့ပစၥည္းကိုေတာ့ အသြားႏွစ္ဖက္ေပါင္းျပီး ညွပ္ပစ္လိုက္ႏိုင္တယ္။..S. Smith

(၃) လူငယ္ေတြရဲ႔ အိပ္မက္ဟာ အခ်စ္၊ ေငြေၾကးနဲ႔ က်န္းမာေရးတဲ့။ ဒါေပမဲ့တခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ့ က်န္းမာေရး၊ ေငြေၾကးနဲ႔ အခ်စ္လို႔ ေျပာင္းလဲသြားတာကိုသူတို႔ သတိျပဳမိၾကလိမ့္မယ္။.....Paul Jiruidi

(၄) မိန္းကေလးေတြဟာ စကားေျပာတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူတို႔ကို လ်စ္လ်ဴရွဴထားတဲ့ ေယာက္်ားေတြနဲ႔ေျပာရင္ အသံက်ယ္က်ယ္နဲ႔ ေျပာတယ္။ သူတို႔ကို ေပ်ာ္ေအာင္ စိတ္လွဳပ္ရွားေအာင္လုပ္တဲ့ ေယာက္်ားေတြနဲ႔ ဆိုရင္ အသံတိုးတိုးနဲ႔
ေျပာတယ္။ သူတို႔တကယ္ခ်စ္တဲ့ ေယာက္်ားေလးနဲ႔က်ေတာ့ အသံတိတ္ေနတတ္တယ္။......George Eliot

(၅) ေယာက္်ားေလးေတြအတြက္ လက္ထပ္ျခင္းဆိုတာ သူတို႔ရဲ႔ လြတ္လပ္မူနဲ႔ ေလာင္းကစားလုပ္တာပဲ။ မိန္းကေလးေတြကေတာ့ သူတို႔ရဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းနဲ႔ေလာင္းကစားလုပ္တာပဲ။....W. Somerset Maughamအဂၤလိပ္စာေရးဆရာ W. Somerset Maughamနဲ႔ အခ်ဳိ႔စာေရးဆရာရဲ႔ စာအခ်ဳိ႔ကို ဒီထဲမွာ ၾကည့္ႏိုင္ပါေသးတယ္။

(၆) အခ်စ္ဆိုတာ မီးတအိမ္နဲ႔ တူတယ္။ အတြင္းစိတ္မွာရွိတဲ့ ဆီနဲ႔ ထြန္းညွိမွသာ မီးရဲ႔ အလင္းေရာင္ဟာ မမွိန္ႏိုင္ဘူး။ မညိမ္းႏိုင္ဘူး။Henry H. Hansa

(၇) ေယာက္်ားေလးေတြ စီးကရက္တလိပ္ ေသာက္ျပီး စိတ္ေျဖတာဟာ မိန္းကေလးေတြ တခါေလာက္ အားရပါးရ ငိုလိုက္တာနဲ႔ ညီမွ်တယ္။Edwards.Mbowe Reighton

(၈) မိန္းကေလးေတြရဲ႔ ႏုပ်ဳိတဲ့ လွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္ကို ကြ်န္ေတာ္သိလိုက္ျပီ။ အဲဒါကေတာ့ အသက္လိမ္ျခင္းပဲ။........Shakespeare

(၉) အခ်စ္ကို မ်က္စိနဲ႔ မခံစားဘူး။ အခ်စ္ကို ႏွလံုးသားနဲ႔ ခံစားတာ။Shannon Fafe

(၁၀) မိန္းကေလးတိုင္း ေရြးခ်ယ္မူတခုကို ရင္ဆိုင္ရမွာပဲ။ လူခ်စ္လူခင္ေပါတဲ့ေယာက္်ားေလးကိုလက္ထပ္ရင္ စိတ္မခ်ဘူး။ လူခ်စ္လူခင္နည္းတဲ့ေယာက္်ားေလး က်ျပန္ေတာ့ စိတ္မပါဘူး။..........Mark Twain

(၁၁) အခ်စ္ဆိုတာ ေခ်ာက္ကမ္းပါးေဘးမွာ ေပါက္ေနတဲ့ ပန္းတပြင့္နဲ႔တူတယ္။အဲဒီပန္းကို ခူးဖို႔ရာ သတၱိေတြရွိရမယ္။......Shakespeare

(၁၂) အခ်စ္ဟာ ဘ၀ကို ေလာင္ျမိဳက္ေစတယ္။အခ်စ္ဟာ ရွင္သန္ျခင္းကို စိုေျပေစတယ္။.....Johann W. Goethe

(၁၃) လူေတြရဲ႔ အခ်စ္ကို မခံရတာ ၾကီးမားတဲ့ ေ၀ဒနာဆိုးတရပ္ ခံရတာနဲ႔တူတယ္။ လူေတြကို မခ်စ္ႏိုင္တဲ့သူဟာ ရွင္လွ်က္နဲ႔ ေသေနတာနဲ႔ တူတယ္။Gelinbeier
(၁၄) အခ်စ္ကို နားမလည္ခင္မွာ မိန္းကေလးဟာ မိန္းကေလး မဟုတ္သလိုေယာက္်ားေလးဟာလဲ ေယာက္်ားေလးမဟုတ္ဘူး။.....History Myers

(၁၅) ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာဆိုတာ လူ႔ဘ၀မွာ ပ်ံ႔ႏွ႔ံေနတယ္။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာမရွိရင္ဘာသာ၊ သမိုင္း၊ စိတ္ကူးယဥ္မူနဲ႔ အႏုပညာဆိုတာလဲ ရွိမွာမဟုတ္ဘူး။Honore de Balzac

(၁၆) ေငြေၾကးေၾကာင့္ လက္ထပ္တဲ့လူေလာက္ ယုတ္မာတာ မရွိဘူး။အခ်စ္တခုတည္းအတြက္နဲ႔ လက္ထပ္တဲ့လူေလာက္ မိုက္မဲတာ မရွိဘူး။Johnson

(၁၇) သာယာတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးဆိုတာ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္မွာ တူညီတဲ့ခံစားမူေတြရွိရမယ္။ တေယာက္လြတ္လပ္မူကို တေယာက္က ၀င္မစြက္ဖက္ရဘူး။ေပါင္းဖက္ရျခင္းကို တန္ဖိုးထားရမယ္။ ခ်စ္ခင္မူကို ထိန္းသိမ္းရမယ္။ ဒီအခ်က္ေတြ
ကို လက္ကိုင္ထားရင္ လက္ထပ္ျခင္းဆိုတာ ေယာက္်ားေလးနဲ႔ မိန္းကေလးအတြက္ အလွဆံုးနဲ႔ အေရးပါဆံုးျဖစ္မယ္ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္ ယံုၾကည္တယ္။Bertrand Russell

(၁၈) အခ်စ္ကို ပိုင္ဆိုင္ဖူးသလို အခ်စ္ကို ဆံုးရွံဳးဖူးတာက တခါမွ မခ်စ္ဖူးတာထက္စာရင္ ေကာင္းေသးတယ္။ Alfred Tennyson

(၁၉) အိမ္ဆိုတာ လူေတြရဲ႔ အဆိုးအျပစ္နဲ႔ က်ဆံုးျခင္းေတြ သို၀ွက္ထားတဲ့တခုတည္းေသာ ေနရာျဖစ္သလို ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႔ ခ်ဳိျမိန္မူေတြကို သိုေလွာင္ထားတဲ့ ေနရာလည္းျဖစ္တယ္။ Bernard Shaw

(၂၀) လူ....လူ...လူ...လူဆိုတာ ရယ္ေမာျခင္းနဲ႔ မ်က္ရည္ၾကားက ခ်ိန္သီးတစ္လံုးျဖစ္တယ္။ Lord Byron

အခ်စ္.....အခ်စ္.....အခ်စ္ရဲ႔ ရင္ခုန္သံဟာ အေကာင္းဆံုး အိပ္ရာ၀င္ေတးတစ္ပုဒ္ျဖစ္တယ္။
face book မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

ေရွာင္သင့္တဲ့ ေယာက်ာ္းမ်ား

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ရဲ႕ဘ၀လက္တဲြေဖာ္ေယာက်ာ္းဆိုတာ အိမ္ေထာင္ဦးစီး၊ မိသားစုကို ဦးေဆာင္ရမယ့္သူ၊ ကိုယ္က တသက္လံုးအားကိုးရမယ့္သူေနာ္။ အဲဒီေတာ့ အခ်စ္တစ္ခုထဲနဲ႔ ေရြးခ်ယ္လို႔ မရဘူးေပါ့။ တခ်ဳိ႕ေယာက်ာ္းေတြရဲ႕အက်င့္စရိုက္ေတြက ေရရွည္က်ရင္ ျပႆနာေတြျဖစ္လာႏိုင္တယ္ေလ။ အဲဒီေတာ့ တစ္ဘ၀လံုးစိတ္မဆင္းရဲရေအာင္ ေရွာင္သင့္တဲ့ေယာက်ာ္းေတြကို ေျပာျပမယ္ေနာ္။


ဆင္ေျခတက္လြန္းသူ
ဘယ္အရာကမွ သူ႔အတြက္ျပည့္စံုတယ္ ေက်နပ္တယ္ဆိုတာမရွိတဲ့ ေယာက်ာ္းမ်ဴိးေပါ့။ ဘယ္ေလာက္ပဲေကာင္းေအာင္ လုပ္ေပးေပး တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခုေတာ့ မေက်နပ္ေသးတာရွိေနတတ္တယ္ေလ။ အဲဒီလို ေယာက်ာၤးမ်ဴိးနဲ႔ ၾကာၾကာမ်ားတြဲမိလို႔ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္တဲ့စိတ္ေလးပါ ေပ်ာက္သြားအံုးမွာ။




အသဲကဲြသမား
အသဲကြဲေနျပီး ရုန္းထြက္ဖို႔ မၾကိဳးစားတဲ့ ေယာက်ာ္းမ်ဳိးကိုလည္း ေ၀းေ၀းက ေရွာင္သင့္တယ္ေနာ္။ သူအသဲကြဲေနတာကို ငါရေအာင္ကုစားေပးမယ္ဆိုျပီး သူရဲေကာင္းလုပ္မိေနရင္လည္း အခ်ိန္ကာလတစ္ခုထိဘာမွတိုးတတ္မွု ရွိမလာဘူးဆိုရင္ေတာ့ စိတ္ေလွ်ာ့လိုက္ပါေတာ့။ သူကိုယ္တုိင္က အသဲကြဲျခင္းမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနတာေလ။ ဒါေၾကာင့္ အခ်ိန္မျဖဳန္းမေနနဲ႔ေတာ့ေနာ္။


အားကစားကို သင့္ကိုထက္ ပို၍ၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူ
ေယာက်ာ္းေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အားကစားကို အရမ္း၀ါသနာပါၾကတယ္ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ ခ်စ္သူကိုေတာ့ အေရးၾကီးတာေတြကိုေတာ့ ဦးစားေပးၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အားကစားကို အလြန္အကၽြံ၀ါသနာပါတဲ့သူေတြ
က်ေတာ့ ထမင္းေမ႔၊ ဟင္းေမ႔၊ ခ်စ္သူကိုလည္းေမ႔ အကုန္ေမ႔ေတာ့တာေနာ္။ အလုပ္ပဲရွိရွိ၊ ကေလးပဲငိုငို
သူဂရုစိုက္မွာ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ္ဒုကၡေရာက္မယ့္ေဘးကို ေ၀းေ၀းကေရွာင္ေနာ္။


ေလာင္းကစားသမား
ဖဲရိုက္၊ ၾကက္တိုက္၊ ႏွစ္လံုး၊ သံုးလံုး၊ ေဘာလံုး ဘယ္လိုေလာင္းကစားမ်ဳိးကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ၀ါသနာပါတဲ့ ေယာက်ာ္းကို အားကိုးမိလို႔ကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ၾကီးပြားမွာ မဟုတ္တဲ့အျပင္ ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္သမွ်ေလးပါ ကုန္မွာ။ အေတြးမမွားနဲ႔ေနာ္။



ေသာက္ေသာက္စားစား လူ႔မင္းသား
အဓိကက အရက္သမားေတြေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ေဆးသမား။ ဒီလိုလူေတြကိုမ်ား ယူမိလို႔ကေတာ့ လင္ဆိုးမယား တဖားဖားျဖစ္ေနမွာ။ ေၾကာက္စရာၾကီးေနာ္။


စိတ္ၾကီးသူ
စိတ္ၾကီးတယ္ဆိုတာ စိတ္တိုလြယ္ စိတ္ဆိုးလြယ္ ေဒါသျဖစ္လြယ္တဲ့သူမ်ဳိးေပါ့။ အဲဒါဆိုရင္ေတာ့ တခ်ိန္လံုး တဂ်ိန္းဂ်ိန္းျဖစ္ေနမွာ။ လက္ပါတတ္တဲ့သူဆိုရင္ ေသေရာ။ ကိုယ္တိုင္လည္း အရိုက္အေထာင္းခံေနရမယ္။ သူမ်ားေတြနဲ႔လည္း ျပႆနာျဖစ္လိုက္ ရန္ျဖစ္လိုက္ ျဖစ္တတ္ရင္ ခဏခဏ ရံုးေရာက္လိုက္ ဂတ္ေရာက္လိုက္နဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွ စိတ္ခ်မ္းသာရမွာ မဟုတ္ဘူး။


ဘက္ေပါင္းစံုကေန အေသးစိတ္ၾကည့္ေနတတ္တဲ့ေယာက်ာ္း
သင့္ကိုအျမဲ မ်က္စိေဒါက္ေထာက္ၾကည့္ျပီး သင္လုပ္သမွ်အားလံုးကို လုိုက္ျပီးခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ စိစစ္သရုပ္ခြဲေနတတ္တဲ့ ေယာက်ာ္းမ်ဴိးေပါ့။ သင္ ဘာစားတယ္၊ ဘယ္ရုပ္ရွင္ၾကည့္တယ္ဆုိတာကအစ လိုက္ၾကည့္ေနျပီး ေနာက္ဆံုးသူ႔ရဲ႕ စာအုပ္ၾကီးအေတြးအေခၚေတြထဲ အတင္းပံုသြင္းတတ္တယ္တဲ့။ စိတ္ရူပ္စရာပဲေနာ္။


အလြန္အလွၾကိဳက္သူ
အရမ္းအလွၾကိဳက္တဲ႔ ေယာက်ာ္းမ်ဴိးနဲ႔ေတြ႕ရင္လည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုမလွဘူးဆိုျပီး ခံစားရျပီး အားငယ္သြားတာပဲ အဖတ္တင္သြားလိမ့္မယ္ေနာ္။ သူက တခ်ိန္လံုး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလွေအာင္ျပင္ေနမွာ ဆိုေတာ့ေလ။ သူက အရမ္းကိုလွပႏူးညံ့ေနေတာ့ သူနဲ႔ယွဥ္မိျပီး ကိုယ္ကစိတ္ဓာတ္ေတြက်ေနေတာ့မွာ။ :D ၿပီးေတာ့ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္က အဲေလာက္အလွအပၾကိဳက္ေနေတာ့ ဘာလုပ္မွာလဲေနာ္။ ဘယ္အားကိုးရေတာ့မလဲ။ က်ားက်ားယားယားနဲ႔ ေယာက်ာ္းပီပီသသကိုပဲ ရွာပါ။

ငါသာအေတာ္ဆံုး
သူပဲေတာ္တယ္ သူပဲတတ္တယ္ သူပဲမွန္တယ္ဆိုတဲ့ ေယာက်ာ္းမ်ဴိးနဲ႔ေတြ႕လို႔ကေတာ့ သင့္အၾကိဳက္ဆိုတာရွိမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးေနာ္။ သင္ေရြးခ်ယ္တာထက္ သူေရြးတာက ပိုေကာင္းတယ္ပဲ ျဖစ္ေနမွာ။ ကိုယ္လုပ္တာထက္ သူလုပ္တာက ပိုေကာင္းတယ္ ျဖစ္ေနမွာ။ ကို္ယ့္စိတ္နဲ႔ ကိုယ္ျဖစ္မွာ မဟုတ္ေတာ့ ၾကာရင္ေလာကၾကီးကို စိတ္ကုန္လာႏိုင္တယ္ေနာ္။ ေလာကၾကီးကို တာတာ့ မျပမိခင္ သူ႔ကိုပဲ တာတာ့ျပလိုက္ပါ။

သံသယလူသား
သူ႔စိတ္ထဲမွာ သံသယေတြနဲ႔ ျပည့္လွ်ံေနျပီး အားလံုးကိုလည္း သံသယမ်က္လံုးစိမ္းၾကီးေတြနဲ႔ ၾကည္႔ေနတတ္တယ္ေလ။ သင္လိမ္ေနလားပဲ သူေတြးေနမွာ။ သင္လွလွေလးျပင္ထားရင္လည္း သံသယ၀င္ေနလိမ့္မယ္။ တျခားသူေတြနဲ႔လည္း စြတ္စြဲလိမ့္မယ္။ ဒီလိုလူမ်ဴိးနဲ႔ တစ္ဘ၀လံုးေနရရင္ေတာ့ လံုး၀ေခ်ာင္မွာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ ကိုယ္က အက်ဥ္းသားလိုလို တရားခံလိုလိုနဲ႔ ျဖစ္သြားေတာ့မွာ။

မရင့္က်က္သူ
မရင့္က်က္ေသးတဲ့ ေယာက်ာ္းမ်ဴိးေပါ့။ အလုပ္လုပ္ရေကာင္းမွန္းမသိ၊ ပိုက္ဆံရွာရေကာင္းမွန္းမသိ၊ ဦးေဆာင္ခ်င္စိတ္လည္းမရွိ၊ တာ၀န္ယူခ်င္စိတ္လည္း မရွိတတ္ဘူးေနာ္။ ဒီလိုေယာက်ာ္းမ်ဴိးကို အားကိုးမိရင္ေတာ့ ကိုယ္က်ဴိးနည္းမွာ ေသခ်ာတယ္။


လူရူပ္လူေပြ
တစ္ခါျခံခုန္ဖူးတဲ့ျမင္းဟာ ေနာက္တစ္ခါျခံခုန္ဖို႔လည္း ၀န္မေလးဘူးတဲ့။ လူရူပ္လူေပြကိုသာ ၾကိဳက္မိရင္ေတာ့
တစ္ဘ၀လံုး သူ႔ရဲ႕အရူပ္အေထြးဇာတ္လမ္းေတြနဲ႔ စိတ္ဆင္းရဲေနရဖို႔က 90 % ေသခ်ာတယ္။ ဒီေတာ့ လူရူပ္လူေပြဆိုရင္ အစထဲက ကင္းကင္းသာေနလိုက္ပါေတာ့။


အလိုက္မသိတဲ့ေယာက်ာ္း
သင္နဲ႔ ဟိုဟိုဒီဒီေလွ်ာက္သြားဖို႔လည္း မစဥ္းစားဘူး။ သင့္အတြက္ ဘာဘာညာညာ၀ယ္ေပးတာမ်ဴိးလည္း မရွိဘူး။ သင့္အတြက္ဆိုျပီး ဘာမွလည္းမလုပ္ေပးဘူး။ သင့္အတြက္ဆိုတာ ဘာမွကို မစဥ္းစားတာ။ ဒီေလာက္ေတာင္ ေသြးေအးေနတဲ့လူမ်ဴိးနဲ႔ တဘ၀လံုးသာဆိုရင္.. :O ၀ဲလုိက္ေတာ့ေနာ္။

ဘာရယ္ ညာရယ္မဟုတ္ပါဘူး။ အင္တာနက္မွာ ရွာရင္းေဖြရင္းေတြ႕လို႔ သူငယ္ခ်င္းတို႔ သိသင့္တယ္လို႔ ဘာသာျပန္ျပီး မွ်ေ၀လိုက္တာပါ။ တကယ္လည္း သိသင့္တာပဲေနာ္။ ဘယ္သူမွ ေျခာက္ပစ္ကင္း သဲလဲစင္ မရွိေပမယ့္ အစြန္းေရာက္လြန္းေနရင္ မေကာင္းဘူးေပါ့။ အေပၚက ေယာက်ာ္းမ်ဴိးေတြနဲ႔ တစ္သက္လံုးအတူေနဖို႔ကေတာ့ ေတြးၾကည့္ရံုနဲ႔ ရင္ေမာစရာပဲေလ။ အဲလို ေယာက်ာ္းမ်ဴိးေတြကို ေ၀းေ၀းကေရွာင္ေနာ္။ ေယာက်ာ္းေကာင္းေတြလည္း အမ်ားၾကီးပဲေလ။ အခ်စ္တစ္ခုထဲနဲ႔ ကိုယ့္ဘ၀ကို အနစ္မြန္းမခံမိေစနဲ႔ေနာ္ သူငယ္ခ်င္းတို႔။

( ခု ဒီပို႔စ္ေလးကို ဖတ္တဲ့ထဲက အေပၚကေရွာင္သင့္တဲ့ ေယာက်ာ္းမ်ဳိးထဲကပါရင္ ရင္ႏွင္းကို ေမတၱာေတြပို႔ေနမွာ ေသခ်ာတယ္။ :D ဒါေပမယ့္ စဥ္းစားၾကည့္ပါေနာ္။ အေပၚက အက်င့္ေတြက ေကာင္းမွမေကာင္းတာ။ ကိုယ့္ခ်စ္သူေလးအတြက္ေရာ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္မိသားစုအတြက္ ကိုယ့္အတြက္လည္း ေကာင္းဘူးေလ။ အဲဒီေတာ့ ျပင္သင့္တာကို ျပင္ရင္း ဆင္ျခင္သင့္တာကို ဆင္ျခင္ရင္း အေကာင္းဆံုးဘ၀တစ္ခုကို အခ်စ္ဆံုးသူေလးနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ တည္ေဆာက္ႏိုင္ပါေစရွင္.. )
www.myanmarskylink.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္

My Creation

အသည္းကြဲေနေသာ ေကာင္မေလးေတြ ဖတ္ရန္

အသည္းကြဲေနေသာ ေကာင္မေလးေတြ ဖတ္ရန္ ပံုျပင္အစ တစ္ခါတုန္းက ဘုရားသခင္သည္ လူသားမိန္းမအား ဖန္ဆင္းေနစဥ္အတြင္း ၆ ရက္ေျမာက္ေန ့တြင္ နတ္သမီးတစ္ပါးေရာက္လာၿပီး ဘုရားသခင္အား ........ "ဒီတစ္ခုေလးကို ဘာေၾကာင့္ အခ်ိန္အမ်ားၾကီး ယူၿပီး ဖန္ဆင္းေနရတာလဲ" ဟု အျပစ္တင္စကားဆိုေလ၏ ။ ထိုအခါ ဘုရားသခင္ က"ဖန္တီးေနတဲ့လူသားမိန္းမရဲ ့အစိတ္အပိုင္းေတြကိုေတြ ့လား" ဟုေမးလိုက္ေလ၏ ။နတ္သမီးက ဖန္တီးလက္စ လူသားမိန္းမကို ေသခ်ာၾကည့္ေန၏ ။ ဘုရားသခင္ကဆက္ေျပာျပသည္ ။ ဘုရားသခင္သည္ သူဖန္တီးၿပီးျဖစ္ေသာ လူသားမိန္းမ ၏ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္း အားညႊန္ျပလိုက္ၿပီး.... "ဒီလက္ႏွစ္ေခ်ာင္းနဲ ့သူမဟာ အ၀တ္ေလွ်ာ္ႏိုင္ေအာင္ လုပ္ထားတယ္ ။ အိမ္ကပစၥည္း ၂၀၀ ေလာက္ကိုလည္း ဟိုေရႊ ့ဒီေရြ ့လုပ္ႏိုင္တယ္ ။ အစားအေသာက္မ်ိဴးစံုကိုလည္း ခ်က္ျပဳတ္ျပင္ဆင္ေပးႏိုင္တယ္ ။ ဒါ့အျပင္ ကေလးငယ္ေတြကို တစ္ၾကိမ္တည္းမွာ ခ်ီမျပဳစုႏိုင္တယ္ ။ ေနာက္ၿပီး ဒူးနာေနတာကေနစၿပီး အသည္းကြဲေနတာအထိ သူမက ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ စြမ္းေဆာင္ေပးႏိုင္တယ္ " ဟု ဖန္တီးေနရင္းမွ ရွင္းျပသည္ ။ဘုရားသခင္၏စကားေၾကာင့္ နတ္သမီးမွာ လူသားမိန္းမကို အထင္ၾကီးေလးစားသြား၏ ။ "လက္ႏွစ္ဖက္ထဲနဲ ့အဲ့ဒါေတြ အကုန္လံုးလုပ္လို ့ရတယ္ ...... မျဖစ္ႏိုင္တာ ." ဟုေျပာၿပီးေခါင္းခါေနျပန္၏ ။ထို ့ေနာက္ ဘုရားသခင္အားတစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ၿပီး ... "ဒါဟာလူသားမိန္းမ ျဖစ္ေပၚရမဲ့ ပံုစံ အျပည့္အစံုပဲလား" ဟုထပ္ေမးျပန္၏ ။"ဒီေန ့ေတာ့ သူမကို ဖန္တီးရတာေတြအရမ္းမ်ားေနၿပီ ..မနက္ျဖန္ကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ပါဦး ၊ အဲ့ဒီအခါက်ရင္ ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ လူသားမိန္းမပံုစံကိုေတြ ့ရလိမ့္မယ္" ဘုရားသခင္က ဆက္ေျပာျပန္၏ ။"ဒီေန ့မွာေတာ့ လူသားမိန္းမရဲ ့ပံုစံဟာ ၿပီးသင့္သေလာက္ေတာ့ၿပီးေနပါၿပီ ။ ဖန္ဆင္းခဲ့သမွ်ထဲမွာ လူသားမိန္းမကို ဖန္ဆင္းရတာ အၾကိဳက္ႏွစ္သက္ဆံုးပါပဲ " "..........." "နာမက်န္းျဖစ္တဲ့အခါေတြဆိုရင္ သူမဟာ သူမဘာသာ သူမ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္တတ္တယ္ ။ ၿပီးေတာ့ တစ္ေန ့မွာ ၁၈ နာရီေလာက္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္တယ္ ။ နတ္သမီးသည္ ဘုရားသခင္ စကားကို နားေထာင္ေနရင္း မွ လူသားမိန္းမ အနီသို ့တိုးသြား၏ ။ ထို ့ေနာက္ လူသားမိန္းမ ကို တို ့ထိၾကည့္လိုက္၏ ။ "ႏူးညံ့လြန္းလွခ်ည္လား "ဟုတ္တယ္ ႏူးည့ံတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ စိတ္ဓာတ္ သန္မာေအာင္ေတာ့ ဖန္တီးထားတယ္ ။ အခက္အခဲေတြ ၊ အတားအဆီးေတြကိုလည္း ေက်ာ္လႊားႏိုင္ေအာင္ ဖန္တီးထားတယ္" "သူမကေတြးတတ္လား" ဟုနတ္သမီးကေမးလိုက္ျပန္ပါသည္ ။"ေတြးတတ္ယံုတင္မကပါဘူး ။ က်ိဴးေၾကာင္းဆီေလ်ာ္ေအာင္စဥ္းစားႏိုင္ၿပီး ညိွႏိႈင္းမႈေတြကိုလည္း လုပ္တတ္ေသးတယ္" နတ္သမီးသည္ ဘုရားသခင္ဖန္တီးလက္စ လူသားမိန္းမ၏ ပါးျပင္ကို ထိလုိက္ျပန္၏ "ဟင္..ဒီမွာ အေရေတြ စိမ့္က်ေနပါလား ။ ဖန္ဆင္းထားတာေတြမ်ားလြန္းလို ့သူမမွာ ၀န္တုတ္၀န္ပိုး ျဖစ္ေနၿပီလား မသိဘူး" "ဒါဟာ အရည္ေတြစိမ့္က်တာမဟုတ္ပါဘူး ။ အဲ့ဒါကို မ်က္ရည္လို ့ေခၚပါတယ္" "ဘာအတြက္လဲ" "သူမရဲ ့ဘ၀မွာ ၀မ္းနည္းမႈေတြ ၊ ေၾကကြဲမႈေတြ ၊ အမုန္းတရားေတြ ၊ ခ်စ္ျခင္းေတြ ၊ အထီးက်န္ဆန္မႈေတြ ၊ ၿပီးေတာ့ နာက်င္မႈေတြ ၊ ဂုဏ္ယူမႈေတြ စတဲ့ စိတ္ခံစားမႈေတြကို ေဖာ္ျပဖို ့အတြက္ပါ" ထိုအခါ နတ္သမီးသည္ လူသားမိန္းမအတြက္ မ်က္ရည္ဖန္တီးမႈကို လြန္စြာ အထင္ၾကီးသြားေလ၏ ။ "သင္ဟာ ၾကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္လွေပတယ္ ။ အရာရာ အားလံုးကိုလည္း စစ္စစ္ေပါက္ေပါက္ေတြးေတာႏိုင္ေပတယ္ ။ သင္အခု ဖန္တီးထားေသာ လူသားမိန္းမကလည္း ကမာၻေလာကၾကီးအတြက္ ထူးျခားၿပီး အလိုအပ္ဆံုး ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္" ဟုဆိုလိုက္သည္ ။ဘုရားသခင္က နတ္သမီးစကားကို တစ္ခ်က္ ျပံဳးလိုက္သည္ ။ "ဟုတ္တယ္ ... လူသားမိန္းမက ကမာၻေလာကၾကီးအတြက္ တကယ္လိုအပ္တယ္ ။ သူမမွာ လူသားေယာကၤ်ားေတြ အံ့ၾသသြားေလာက္ေစမယ့္ ခြန္အားေတြ ရွိတယ္ ။ မိသားစုရဲ ့ဒုကၡေတြနဲ ့၀န္ထုတ္၀န္ပိုးေတြကိုလည္း ေျဖရွင္းႏိုင္ေသးတယ္" "သူမေၾကာင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြ ၊ ခ်စ္ျခင္းေတြ ၊ အေတြးအေခၚေတြ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္တယ္ ။ ေၾကာက္ရြံ ့မႈေတြေတြ ့ၾကံဳခံစားေနရေတာင္တာမွ သူမက ျပံဳးျပႏိုင္တယ္" "အဲ့ဒီေလာက္ေတာင္ပဲလား" "ဒါ့အျပင္ ငိုေၾကြးရမယ့္ ဒုကၡေတြၾကံဳလာခ်ိန္မွာလည္း သူမက သီခ်င္းဆိုတယ္ ။ ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာတဲ့ အခ်ိန္မွာလည္း သီခ်င္းဆိုတယ္ ။ ေၾကာက္ရြ ့ံတဲ့ အခ်ိန္မွာလည္း သီခ်င္းဆိုတယ္ " "အို" "သူ ့မိသားစုအတြက္ ယံုၾကည္ရာကို ျပဳလုပ္တယ္ ။ သူမဟာ သူ ့မိသားစုအတြက္ အခရာလို ့ခံယူထားတတ္ၿပီး မိသားစု ေအာင္ျမင္ျခင္းဟာလည္း သူ ့အေပၚမွာတည္မွီေနတယ္လို ့ ယူဆထားတတ္တဲ့ လူသားတစ္မ်ိဴးပါ ။ သူမရဲ ့ႏွလံုးသား ဟာ ပံုသ႑ာန္အမွန္မရွိပါဘူး" "သူမရဲ ့သားသမီးေတြ ေအာင္ျမင္ေနတာၾကည့္ၿပီး ငိုေၾကြးရင္လည္း ငိုေၾကြးေနတတ္ေသးတယ္ ။ ေနာက္ၿပီး သားသမီးရတဲ့ အေၾကာင္းတို ့ၾကားရရင္လည္း တစ္စံုတစ္ဦးအတြက္ ဂုဏ္ယူေနတတ္ေသးတယ္" နတ္သမီးမွာ ဘုရားသခင္စကားကို နားေထာင္ေနရင္း သေဘာက်ေနပံုရ၏ ။ ဘုရားသခင္က လူသားမိန္းမ၏ ေနာက္အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို ဆက္ရွင္းျပေနျပ၏ ။ "သူမရဲ ့ႏွလံုးသားဟာ ေဆြမ်ိဴးမိသားစုထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္ ၊ ဒါမွမဟုတ္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆံုးတယ္လို ့သတင္းၾကားရရင္ပဲ ကြဲေၾကတတ္ပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ .... သူမဟာ ထိုေၾကကြဲမႈေတြကို ဘ၀ရဲ ့ခြန္အားအျဖစ္ ေျပာင္းလဲအသံုးျပဳတတ္ေသးတယ္" "............" "အနမ္းရယ္ ၊ယုယတဲ့ ေထြးေပြ ့မႈဟာ အသည္းကြဲျခင္းကို သက္သာေစႏိုင္တယ္ဆိုတာ ကိုလည္း သူမကသိေသးတယ္" "ဒါေပမဲ့ သူမမွာ ခ်ိဴ ့ယြင္းခ်က္တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္" "ဘယ္လို" နတ္သမီးမွာ မၾကားလိုက္၍ျပန္ေမး၏ "ခ်ဴိ ့ယြင္းခ်က္တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္လို ့ေျပာတာပါ" "ဘာခ်ိဴ ့ယြင္းခ်က္လဲ" "သူမဟာ သူမရဲ ့အဲ့ဒီလို တန္ဖိုးရွိမႈေတြကို ေမ့ေနတတ္တယ္" "ဟင္" "ေနာက္ၿပီး သူမဟာ ကမာၻေလာကအတြက္ အဖိုးတန္ လူသားတစ္ေယာက္ပါလား ဆိုတာကို သူ ့ကိုသူ အၿမဲတမ္းလည္း ေမ့ေနတတ္တယ္" ဟုေျပာၿပီး သူ၏ဖန္ဆင္းျခင္းကို အဆံုးသတ္လိုက္ေလ၏ ။ ပံုျပင္အဆံုး ဒီပုံုျပင္ေလးက ဘာကိုေျပာခ်င္တာလဲဆိုတာ သိေလာက္ၿပီထင္ပါတယ္ ။ တစ္ခ်ိဴ ့မိန္းကေလးေတြ ေတြ ့ေနရပါတယ္ ။ အသည္းကြဲလို ့စိတ္ညစ္ၿပီးးးးးးးး.. စိတ္ထဲရွိတဲ့ အတိုင္းေတြ ေလွ်ာက္လုပ္လို ့ဘ၀ဆံုးသြားတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ကေလးေတြေပ့ါ ။ ဒီပံုျပင္ေလးကို ဖတ္ၿပီး မိမိကိုယ္မိမိ အားတင္းၿပီးအသည္းကြဲမေနပဲ ေလာကၾကီးကို ေခါင္းေမာ့ရင္ေကာ့ ၿပီ းဆက္ဆံလိုက္ပါလို ့...ေျပာၾကားရင္း .... . ဒီပံုျပင္ေလးဟာ လူေန (နတ္သမီးအေဆာင္)ဆိုတဲ့ ၀တၳဳ စာအုပ္ကေလးထဲက ဇာတ္လိုက္မင္းသားေလးကို သူ ့အေဖက ေျပာျပေနတဲ့ ပံုျပင္ေလးျဖစ္ပါတယ္ ။ ၀တၳဳစာအုပ္ေလးက sample အျဖစ္ထုတ္ထားတာမို ့လို ့ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ရွာ၀ယ္ရမွာပါ ။ ဖတ္ၾကည့္လိုက္ပါ အရမ္းေကာင္းပါတယ္ ။ လူေနရဲ ့ပရိသတ္ေတြ သိၿပီးသားေနမွာပါ ။ လူေန ရဲ ့စာအေရးအသားကို ။ ဘယ္လို အေၾကာင္းအရာေလးလဲဆိုေတာ့ အသည္းကြဲေနတဲ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ကို လမ္းမွန္ျပန္ေရာက္ေအာင္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ဘယ္လို ပို ့ေပးလိုက္တယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေလးကို ... လူငယ္အၾကိဳက္ ..ေရးဖြဲ ့ထားထာ ျဖစ္ပါတယ္ ။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ အေျပးကေလး ၀ယ္ၿပီး ဖတ္ရွဳလိုက္ၾကပါဦးလို ့သတင္းေကာင္းပါးလိုက္ပါတယ္ ။

တံုးအတဲ့မိန္းမ နဲ႔ ထက္ျမက္တဲ့မိန္းမ....

တံုးအတဲ့မိန္းမ နဲ႔ ထက္ျမက္တဲ့မိန္းမ.... တံုးအတဲ့မိန္းမက ေယာက္်ားနဲ႔အတိုက္အခံျပဳတယ္။ ထက္ျမက္တဲ့မိန္းမက ေယာက္်ားကို အားေပးကူညီတယ္။ တံုးအတဲ့မိန္းမက ေယာက္်ားရဲ႕ခၽြတ္ယြင္းခ်က္ကိုပဲ ထိုးဆြၿပီး အၿမဲစိတ္တိုတယ္။ ထက္ျမက္တဲ့မိန္းမက ေယာက္်ားရဲ႕အားသာခ်က္ကိုပဲၾကည့္ၿပီး အၿမဲေပ်ာ္ရႊင္တယ္။ တံုးအတဲ့မိန္းမက ေနရာ၊ အေျခအေနမခဲြဘဲ ေယာက္်ားနဲ႔ျငင္းခုန္ရန္ျဖစ္တယ္၊ ေယာက္်ားကို လူပံုအလယ္မွာ မ်က္ႏွာသာမဲ့ေစတယ္။ ထက္ျမက္တဲ့မိန္းမက လူေတြၾကားမွာ ေယာက္်ားကိုမ်က္ႏွာသာေပးတယ္။ ဆံုးမစရာ၊ ေျပာစရာရွိရင္ ႏွစ္ကိုယ္ၾကားမွာပဲေျပာတယ္။ တံုးအတဲ့မိန္းမက ေယာက္်ားကို သိမ္ငယ္ေအာင္လုပ္တယ္။ ေယာက္်ားကိုသိမ္ငယ္ေစတာဟာ ကိုယ့္ကိုသိမ္ငယ္ေစတယ္ဆိုတာကို သူေမ့ေနလို႔ျဖစ္တယ္။ ထက္ျမက္တဲ့မိန္းမက ေယာက္်ားကို တန္ဖိုးထားေလးစားတယ္။ ေယာက္်ားကို ေလးစားတာဟာ ကိုယ့္ကိုပိုေပၚလြင္ေစေၾကာင္း သူနားလည္လို႔ျဖစ္တယ္။ တံုးအတဲ့မိန္းမက အတိတ္ေဟာင္းကို ခဏခဏထုတ္ၿပီး ေယာက္်ားကို တဗ်စ္ေတာက္ေတာက္ေျပာတယ္။ ထက္ျမက္တဲ့မိန္းမက ေယာက္်ားနဲ႔အတူ လွပတဲ့အနာဂတ္ေရာက္ဖို႔ ဦးတည္တယ္။ တံုးအတဲ့မိန္းမက ေယာက္်ားရဲ႕အမွားကို မလြတ္တမ္းဆုပ္ကိုင္ၿပီး ေယာက္်ားအေၾကာင္းအကုန္သိသူလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုထင္တယ္။ ထက္ျမက္တဲ့မိန္းမက ေယာက္်ားရဲ႕အမွားကိုခြင့္လႊတ္ၿပီး ေယာက္်ားဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွ မႀကီးျပင္းတတ္တဲ့ကေလးလို႔ဆိုတယ္။ တံုးအတဲ့မိန္းမက "နင္ ထြက္သြား!" လို႔ ေအာ္ဟစ္တယ္။ ထက္ျမက္တဲ့မိန္းမက "ငါ့အနားက မခြာနဲ႔"လုိ႔ဆိုတယ္။ တံုးအတဲ့မိန္းမက ေယာက္်ားကို ျမားတစ္စင္းလို တင္းတင္းဆဲြတယ္။ တင္းတင္းဆဲြေလ ေဝးေဝးကိုေရာက္ေလပါပဲ။ ထက္ျမက္တဲ့မိန္းမက ေယာက္်ားကို ေလတံခြန္လို လႊတ္တယ္။ လက္ထဲက ႀကိဳးကို စိတ္ေအးလက္ေအးကိုင္တယ္။ တံုးအတဲ့မိန္းမက ကိုယ္ေတာ္၊ ကိုယ္တတ္ေၾကာင္းကို ပိုအေရးစိုက္တယ္။ ထက္ျမက္တဲ့မိန္းမက ေထာက္ပံ့၊ မွီခိုအားထားဖို႔ကို ပိုနားလည္တယ္။ တံုးအတဲ့မိန္းမက ေယာက္်ားအနား တဖဝါးမွမခြာ ထိန္းေက်ာင္းတယ္။ ထက္ျမက္တဲ့မိန္းမက ေယာက္်ားအနား ခြာလိုက္၊ ကပ္လိုက္လုပ္တယ္။ တံုးအတဲ့မိန္းမက ခ်က္ျပဳတ္ေလွ်ာ္ဖြပ္တာကို သိေပမယ့္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မျပဳျပင္၊ မဖီးလိမ္းခ်င္ဘူး။ ထက္ျမက္တဲ့မိန္းမက ခ်က္ျပဳတ္ေလွ်ာ္ဖြပ္တာကို သိသလို ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလဲ ဖီးလိမ္းျပဳျပင္ဖို႔ မေမ့ဘူး။ တံုးအတဲ့မိန္းမက ေယာက္်ားကို ဖိအားနဲ႔ စိတ္ဖိစီးမႈေတြေပးတယ္။ ထက္ျမက္တဲ့မိန္းမက ေယာက္်ားကို စိတ္အားထက္သန္မႈနဲ႔ လႈပ္ရွားမႈကိုေပးတယ္။ တံုးအတဲ့မိန္းမက သူ႔မ်က္ရည္ၾကားမွာ ေယာက္်ားကိုက်ရႈံးေစတယ္။ ထက္ျမက္တဲ့မိန္းမက သူ႔အရယ္အၿပံဳးၾကားမွာ ေယာက္်ားကိုေအာင္ျမင္ေစတယ္။ မူရင္း---http://www.duwenzhang.com/wenzhang/jingdianwenzhang/yuju/20101221/165373.html ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္။

ခ်စ္စရာပန္းကေလးေတြ

ရာသီအလိုက္ပြင့္တဲ့ပန္းကေလးေတြပါေနာက္မွထပ္တင္ေပးပါဦးမယ္

ဖိနပ္လွလွေလးေတြ

ဒီမွာသြားၾကည့္လဲရပါတယ္http://www.mm-flashsongs.com/profiles/blogs/5202681:BlogPost:883954#axzz1lqj4b81M(Copy to thuya Blog)

foto

MM Flash Songs ကိုရင္ေက်ာ္မွshareထားတာပါ

For February 14

Form MM Flash Songs

ေရာက္တတ္ရာရာမ်ား

သင္ဟာ ဗမာ၊ ဘယ္ေနရာမွာ

ဘယ္သို႔နားမွာ၊ နားေနပါလဲ…

ေနရာထိုင္ခင္း၊ သိမ္ညံ့ဗ်ဥ္းျခင္း

ေကာင္းသည္ျခင္းလဲ၊ ရွိမႈရွိတံု

သင္ဟာဗမာ အိုဗမာတို႔

သင္၏အမ်ိဳး သင့္ကိုကိုးျပီး

တိုးရာမျမင္၊ ကြဲျပားလူမ်ိဳး

အက်ိဳးကိုးျပီး၊ ကုိယ့္အမ်ိဳးကိုယ္သတ္

ေမွ်ာ္လင့္တတ္သည္…

ျမန္မာေကာင္းက်ိဳး တည္မည္တည္း…